ആമുഖങ്ങള് ആവശ്യമില്ലാത്ത എഴുത്തുകാരനാണ് എം ടി. കഥാകാരനായും നോവലിസ്റ്റായും തിരക്കഥാകൃത്തായും ഈ മനുഷ്യന് മലയാളിയുടെ സര്ഗലോകത്ത് നിരന്തരമായി ഇടപെടലുകള് നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഒരു പക്ഷേ, മലയാളി ഏറ്റവും കൂടുതല് ആവര്ത്തി വായിച്ചിട്ടുള്ളതും എം ടി യുടെ കൃതികള് തന്നെയാകാം. അലയടിക്കുന്ന സാഗരത്തെ ഒരു മുത്തിനുള്ളില് ഒതുക്കി നിര്ത്തുന്ന കൈത്തഴക്കമാണ്, ലാവണ്യമാണ് എം ടിയെ മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയ കഥാകാരനാക്കി മാറ്റിയത്.അറിയാത്ത മഹാസമുദ്രങ്ങളേക്കാള് അറിയുന്ന നിളയാണ് തനിക്ക് ഏറെ പ്രിയം എന്ന് എം ടി ഒരിക്കല് അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരുന്നു. എം ടി കഥകളിലൂടെ കടന്ന് പോകുമ്പോള് അനുവാചകര് അനുഭവിക്കുന്നതും അതുതന്നെയാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ ശ്ലഥ നിലീമകളില് വായനക്കാരന് അനുഭവിക്കാത്ത അല്ലെങ്കില് അവന് പരിചിതമല്ലാത്ത സന്ദര്ഭങ്ങളും, വികാരങ്ങളും, സങ്കീര്ണ്ണതകളും എം ടിയുടെ കഥകളില് അവതീര്ണ്ണമാകുന്നില്ല. ഭാഷയുടെ നനുത്ത സ്പര്ശത്തിലൂടെ എം ടി കഥ പറയുമ്പോള് നിളയുടെ ആര്ദ്രതകള് വായനക്കാരന്റെ ബോധാബോധങ്ങളിലേക്കും പടര്ന്നിറങ്ങുന്നു. ആധുനികന്റെ പടച്ചട്ട എം ടി യുടെ മേല് ചാര്ത്തിക്കൊടുക്കാമെങ്കിലും ആത്യന്തികമായി കാല്പനികതയുടെ നിലപാടുതറകളിലാണ് അദ്ദേഹം നിലയുറപ്പിക്കുന്നത്.ജീവല് സാഹിത്യം അതിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിലാണ് എം ടി സാഹിത്യലോകത്ത് ചുവടുറപ്പിക്കുന്നത്. സാഹിത്യത്തിന്റെ സാമൂഹിക വശങ്ങള് മാത്രം പ്രതിപാദിക്കുകയും അത്തരത്തിലുള്ളത് മാത്രമേ സാഹിത്യമാകൂ എന്ന് വാശിപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു അത്. വ്യക്തി ജീവിതത്തിന്റെ താളപ്പിഴകളും, ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുന്ന, പരാജിതനായി വേദിയില് തലതാഴ്ത്തി നില്ക്കുന്ന മനുഷ്യരുടേയും കഥയാണ് എം ടി പറഞ്ഞത്. |
അഭിപ്രായങ്ങളും പ്രതികരണങ്ങളും
സുഹൃത്തുക്കള്ക്ക് അയക്കൂ
ഈ പേജ് പ്രിന്റ് ചെയ്യൂ
