കവിത

Mothers Day Special : കവിത: തകര്‍ന്നുവീണ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്ന്...

Sun, 08 May 2022 10:11:00 +0530

-നവ്യ ജോസഫ്-

അമ്മ മരിച്ച വീട്ടിലെ

നിലവിളികളെക്കുറിച്ച്,

രാത്രികളെക്കുറിച്ച്,

പകലുകളെക്കുറിച്ച്

നിങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

രക്തക്കുഴലുകള്‍

മരവിച്ചതായും,

കാഴ്ചയില്‍ ഇരുട്ട്

പടരുന്നതായും,

ശബ്ദമില്ലാതെ നാവ്

വരളുന്നതായും,

ഒഴുകാനാവാതെ മിഴി

വറ്റുന്നതായും നിങ്ങള്‍ക്ക്

അനുഭവപെട്ടിട്ടുണ്ടോ?

തകര്‍ന്ന ഹൃദയമിടിപ്പുകള്‍

ചുറ്റുഭിത്തിയില്‍ പ്രതിധ്വനിച്ച്

നിങ്ങളുടെ കേഴ്വിയെ

അസ്വസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ടോ?

ഇങ്ങനെ,

ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ്

മരണവീട്ടില്‍ നിലവിളികള്‍

പിറവിയെടുക്കുന്നത് !

ആദ്യം നിശബ്ദമാക്കും

പിന്നെ കണ്ണുനീര്‍വാര്‍ക്കും

പിന്നെ നിലയില്ലാത്താഴത്തിലേക്ക്

അബോധത്തില്‍ അലറി വിളിക്കും..

ഉണരാത്തമ്മക്ക് ഉറങ്ങാതെ

നിങ്ങള്‍ കൂട്ടിരുന്നിട്ടുണ്ടോ?

മുടിചൂടുന്ന മുല്ലപ്പൂക്കള്‍ക്ക്

ശവമഞ്ചഗന്ധമാണെന്നും,

ചന്ദനത്തിരി നാസാരങ്ങളെ

മരവിപ്പിക്കുമെന്നും

കണ്ണുനീര് കവിളിനെ

പൊള്ളിക്കുമെന്നും

അപ്പോഴാണ് നിങ്ങളറിയുക..

അമ്മ ഉണരാത്ത പ്രഭാതങ്ങളില്‍

നിങ്ങള്‍ ഉണര്‍ന്നിട്ടുണ്ടോ?

പിന്നാമ്പുറത്ത് ചാരിവെച്ച കുറ്റിച്ചൂലും

കരഞ്ഞുറങ്ങുന്നുണ്ടാവും,

തൊടിയിലെ പൂക്കള്‍ പാതിവാടി

വിടരാന്‍ മടിക്കുന്നുണ്ടാവും..

പാല്‍പാത്രത്തിലും പൈപ്പുപിടിയിലും

തലോടി തലോടി അമ്മയുടെ വിരല്‍-

പ്പാടുകള്‍ നിങ്ങള്‍ തൊട്ടറിയും..

നോവ് നീറ്റുമ്പോഴൊക്കെ

അലമാരക്കരികെ-

യിരുന്ന് സാരിമണങ്ങളില്‍

മരുന്ന് കണ്ടെത്തും..

തളരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞുപഠിപ്പിച്ച മനസ്സ്,

ഹോസ്റ്റല്‍ മുറിയിലെ

കട്ടില്‍കാലില്‍ തലതല്ലികരയുന്നകണ്ട് നിസ്സഹായതയോടെ

നിങ്ങള്‍ നോക്കി നില്‍ക്കും..

ഉറക്കം വരാത്ത രാത്രികളില്‍

വരാന്തയുടെ ആകാശത്തെ

നക്ഷത്രങ്ങളില്‍

അമ്മമുഖം നിങ്ങള്‍ കാണും..

അങ്ങനെയങ്ങനെ ഓരോ വഴികളിലും

നിങ്ങളവരെ തിരഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കും

ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോഴൊക്കെ ഓരത്തിരു-

ന്നെങ്കിലെന്ന് കിനാവുകാണും..

ഉണങ്ങാത്ത മുറിവിനെ താരാട്ടിയും

ചുംബിച്ചും അവ ദുഃസ്വപ്നങ്ങളാ-

വണേയെന്നാശിക്കും..

ഉറങ്ങിയുണരുമ്പോള്‍

സ്വപ്നങ്ങളല്ലെന്നറിയുമ്പോള്‍

നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം

വീണ്ടും തകര്‍ന്നുവീഴും..

വാരിയെടുത്ത് ചേര്‍ത്തു-

വെക്കാനായെങ്കിലെന്ന് മോഹിച്ച്

വീണ്ടും വീണ്ടും നിങ്ങള്‍

മുറിപ്പെട്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കും..

'പ്രിയമുള്ളൊരാള്‍...' കവിത-നവ്യ ജോസഫ്

Sun, 09 May 2021 11:07:00 +0530

മടിയിലയാള്‍ ചുരുണ്ടു കിടക്കും!

പ്രിയമുള്ളതിനെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കും !

അയാളേക്കാള്‍ പ്രിയമുള്ളതായി

മറ്റൊന്നുമില്ലെന്ന് ഞാന്‍ നുണ പറയും !

അയാളുടെ കവിളുകള്‍ ചുവക്കും!

തൊട്ടാല്‍ ചോപ്പ് പൊടിയുന്ന

ചാമ്പയെന്നോര്‍ത്ത്

കവിളുകളില്‍ ഞാന്‍ നുള്ളും !

അയാള്‍ ചിരിക്കും !

പൗര്‍ണമിയെന്നു ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കും !

എന്റെ രാത്രികളില്‍ നിലാവുദിക്കും !

കണ്ണുകളില്‍ നക്ഷത്രപ്പെയ്ത്ത് കാണും..!

മുടികള്‍ക്കിടയില്‍ വിരലോടിച്ച്

വീണ്ടുമയാള്‍ ചോദിക്കും !

അയാളേക്കാള്‍ പ്രിയമുള്ളതായി

മറ്റൊന്നുമില്ലെന്ന് വീണ്ടും നുണ പറയും!

വിരലുകളില്‍ കാറ്റിന്റെ മൃദുത്വം ഞാനറിയും!

അയാളെന്നില്‍ അലയടിക്കും,

ഞാന്‍ തീരമാകും !

അയാളെന്നില്‍ പടര്‍ന്നു കയറും,

ഞാന്‍ മരമാകും !

ചാമ്പയെക്കാള്‍ മധുരത്തോടെ,

നിലാവിനേക്കാള്‍ പൂര്‍ണ്ണതയോടെ,

നക്ഷത്രതേക്കാള്‍ തിളക്കത്തോടെ,

കാറ്റിനേക്കാള്‍ കുളിരോടെ,

കടലിനേക്കാള്‍ ആഴത്തോടെ,

പൂക്കളേക്കാള്‍ വാസനയോടെ

അയാളുടെ ഹൃദയചുവപ്പിലേക്ക്

ഞാന്‍ അടര്‍ന്നു വീഴും..

അയാളൊന്നും ചോദിക്കില്ല !

നുണപൊട്ടി അയാളേക്കാള്‍

പ്രിയമുള്ളതായി മറ്റൊന്നുമില്ലെന്ന

നേര് നിറഞ്ഞൊഴുകും.. !

നവ്യ ജോസഫ്

അയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടെ രണ്ടുകവിതകള്‍

Sun, 24 Aug 2008 12:46:22 +0530

ചണ്ഡിഗഢ്‌

കിഴക്കന്‍ മലമുകളില്‍
വെള്ളവീശിയപ്പോള്‍
ഞാന്‍ കരുതി
സൂര്യോദയമായി എന്ന്‌.

പക്ഷേ സൂര്യന്‍
അപ്പോഴേക്കും
ആകാശമധ്യത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്നു
എന്നു സുഹൃത്തു പറഞ്ഞു തന്നു.

വളരെ പിന്നീടാണ്‌
മനസിലായത്‌
അസ്തമയം കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നും
അടുത്ത ഉദയം ആരംഭിച്ചു എന്നും.

മഴ

മഴയങ്ങനെ
കു൹ കു൹ കു൹ കു൹

പുഴയിങ്ങനെ
ഗുളു ഗുളു ഗു'ു‍ളു
പുഴുവിങ്ങനെ
കുമ കുമ കുമ കുമ
വഴിയങ്ങനെ
കുടു മടു കുമ്മുടു

പൊഴിയുന്നു-
ണ്ടൊഴുകുന്നു -
ണ്ടിഴയുന്നു -
ണ്ടഴകിങ്ങനെ.

ബിംബിസാരനില്ലാത്ത ലോകം

Thu, 07 Aug 2008 16:07:53 +0530

നീതി തെന്നും നിയതിയില്‍
കെട്ട ജീവനെല്ലാം ഒരേ പേര്
പ്രവാചകരൊക്കെ ജ്ഞാനികളായത്
ആട്ടിതെളിച്ച് പിന്നാലെ നടന്ന കൂറല്ലേ

'മേ മേ കുര്‍വ്വാണം' പണ്ഡിതര്‍ക്ക് പുച്ഛം.

ചിന്നിച്ഛിതറിയും .വെടിയുണ്ടയേറ്റും
ചത്തൊടുങ്ങുന്നവരൊക്കെ
പേര് ഞങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കും

ഗൗതമാ….. ഊരു വേലം വലം വച്ചു
ഞങ്ങളെ ചുമലിലേറ്റി നീയെന്നു
രാജധാനിയിലെത്തും?
ഞങ്ങള്‍ക്കു പകരം നീയെന്നു
നിന്‍റെ കഴുത്തു ബലിപീഠത്തില്‍ വെയ്ക്കും ?
ഈ അഭിനവ ബിംബിസാരചിത്തങ്ങള്‍
എങ്ങനെ ഉണര്‍ത്തും!

മക്കയിലും മന്ദിരങ്ങളിലും
ദൈവമെന്ന പിശാച് ഞങ്ങളെ
ബലി തേടുന്നു
(അവരും രാഷ്ട്രീയക്കാരാ)
പിന്നെ മനുഷ്യനെന്ന തെണ്ടികള്‍
വീതിച്ചു തിന്നും.
ബലിയാടാണുപോല്‍....

നന്ദിയില്ലൊറ്റത്തിനും.

പള്ളിക്കൂടം പഠിപ്പിക്കുന്നത്

Wed, 18 Jun 2008 16:35:05 +0530

പള്ളിക്കൂടത്തിലെ മൂത്രപ്പുരയാണ്
പ്രണയത്തിന്
ചേമ്പിലയുടെ നിറമാണെന്ന്
പഠിപ്പിച്ചത്.

പള്ളിക്കൂടത്തിലെ
വാകമരത്തിന്‍റെ കൊമ്പില്‍
പറന്നു നടന്ന
റബ്ബര്‍ പായ്ക്കറ്റുകളാണ്
ഗര്‍ഭനിരോധനത്തെ ചിന്തിപ്പിച്ചത്.

പള്ളിക്കൂടത്തിലെ
ഓടുപൊട്ടിയ ക്ലാസ്സ് മുറിയില്‍
ജീവശാസ്ത്രം വിളമ്പിയ
ടീച്ചറിന്‍റെ ബാഹ്യചോദനകള്‍
ലിംഗബോധനത്തിന്‍റെ ആദ്യചിന്ത.

ചുവരിലെ
തെറിക്കുറിപ്പുകള്‍
സംഭോഗചിത്രം
ബുക്ക് കവറിലെ മദാലസ വര്‍ണം.

പള്ളിക്കൂടം തന്നെയാണ്
പ്രണയവും കാമവും
ആദ്യം പഠിപ്പിച്ചത്.

പാഠപുസ്തകം ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോഴും
ഭൂമിയില്‍ പ്രസവം നടന്നിരുന്നു.
ലൈംഗിക ശാസ്ത്രത്തെ
സിലബസില്‍പെടുത്തി
പിഴപ്പിക്കരുത്.
കുട്ടികള്‍ പ്രകൃതിയെ പഠിക്കട്ടെ.

ജിയുടെ പെരുന്തച്ചന്‍

Tue, 03 Jun 2008 13:05:23 +0530

ജിയുടെ പെരുന്തച്ചന്‍

ആരു വിശ്വസിക്കും കൈ-
പ്പിഴയല്ലാതെ, ന്നെത്ര
പേരുരച്ചാലും? തന്ത-
യിതു ചെയ്യുമോ നാനീ?

ആ മകനെനിക്കൂന്നു-
വടിയായിരുന്നേനേ,
ഭീമമാമപമൃതി
പിണയാതിരുന്നെങ്കില്‍!

""പിണയ്ക്കാതിരുന്നെങ്കി''-
ലെന്നു ഹാ, തിരുത്തുന്നു-
ണ്ടുണരുന്നൊരെന്നന്ത-
ക്കരണം കൂടെക്കൂടെ,

ആരു വിശ്വസിക്കും കൈ-
പ്പിഴയല്ലാതെന്നെത്ര
പേരുരച്ചാലും തന്തയ്-
ക്കിതു ചെയ്യുവാനാമോ?

അടിക്കുന്നുണ്ടെന്നാലു-
മെന്‍നെഞ്ചിലാരോ കൊട്ടു-
വടികൊണ്ടിപ്പോളേതോ
കൂരാണിയിളക്കുവാന്‍.

""പൊടിയോ മറ്റോ വീണോ
കണ്ണി?-ലിന്നെന്താ വെള്ളം
പൊടിയാന്‍? ചൂല്‍ കാണിച്ചി-
ട്ടേറെനാളായീ മച്ചീല്‍!''

മുറുക്കാന്‍ ചതകല്ലില്‍
വെച്ചിടിക്കുമ്പോള്‍ "നാനി'
മുറിച്ചൂ പെരുംതച്ചന്‍-
തന്‍െറയീ മനോരാജ്യം.

അവള്‍

Tue, 27 May 2008 15:09:38 +0530

പുഴുക്കുത്തേല്‍ക്കാത്ത
റോസാപ്പൂക്കളുണ്ടോ?
നഗരപ്രാന്തത്തിലെ
നദിക്കരയില്‍
റോസാത്തോട്ടങ്ങളുണ്ട്.

കാവല്‍ക്കാര്‍ വേട്ടപ്പട്ടികള്‍
കിഴവരെങ്കിലും
പല്ലിനു മൂര്‍ച്ചയുള്ളവ
ഇപ്പോള്‍, ചോര സ്വപ്നം കണ്ട്
പാതി മയക്കത്തില്‍.

റോസാപ്പൂക്കളില്‍ പുഴുക്കുത്തുകള്‍.
മനസ്സിലൊരു പുഴു നുരയുന്നു
മനസ്സ് കാര്‍ന്നു തിന്നുന്നു.
ചെറുനൊമ്പരം
ബാക്കിയായി.

അകലെയൊരു പൂവ്.
അതെന്നെ മാടി വിളിച്ചു.
ഞാനടുത്തെത്തി
ദളങ്ങളില്‍ ചുണ്ടമര്‍ത്തി
കണ്ണീരിന്‍റെ ഉപ്പുരസം.

'നിന്നെ എന്‍റെയാക്കട്ടെ?"
അവള്‍ കണ്ണു ചിമ്മി.
മൗനം സമ്മതം
മുള്ളുകള്‍ അടര്‍ന്നു വീണു.
ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി.

ഒരായിരം പൂക്കള്‍
എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി.
പൂക്കള്‍ക്ക് ദംഷ്ട്രങ്ങള്‍ മുളച്ചു
ചോര പുരണ്ട് ചുവന്നത്.
അവള്‍ക്ക് ദൈന്യത.

ഇവിടമുപേക്ഷിക്കാന്‍
അവള്‍ക്കാവില്ല.
പുഴുക്കുത്തേറ്റവര്‍ക്കിടയിലെ
പുഴുക്കുത്തേല്‍ ക്കാത്തവള്‍.
അവള്‍ കാക്കുന്നതാരെയാണ്?

അകലെയൊരു മുരള്‍ച്ച.
വേട്ടപ്പട്ടികള്‍ ഉണര്‍ന്നിരിക്കുന്നു
അവയെന്നെ കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞു.
അവള്‍ മിഴി പൂട്ടി.
മറ്റു പൂക്കള്‍ ആര്‍ത്തു ചിരിച്ചു.

എന്‍റെ നെഞ്ചിലെ പച്ചമാംസം
അവ കടിച്ചു തുപ്പി.
നെഞ്ചില്‍ നിണം പൊടിയുന്നു.
അവിടെയൊരു റോസാപ്പൂവ്
രൂപപ്പെട്ടു.
അതു നീയായിരുന്നു
നീ മാത്രമായിരുന്നു.

അതു നീയായിരുന്നു

Tue, 20 May 2008 16:04:22 +0530

PRO

സൂര്യകാന്തിപ്പാടത്തിനപ്പുറം
ഒരു നീല കോളാമ്പിപ്പൂവ്‌.
അതു നീയായിരുന്നു.
കാറ്റില്‍ ഉലഞ്ഞ്‌
കളിച്ചു ചിരിച്ച്‌
എന്നെ നീ ക്ഷണിച്ചു.
നിന്നെ തൊടാന്‍
നെഞ്ചോടു ചേര്‍ക്കാന്‍
ഞാന്‍ പാടം കടന്നു.
അവിടെ
നീ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
എനിക്കു മുന്‍പേ ആരോ
നിന്നെ നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്തിരുന്നു.

യൂസഫലിയുടെ കവിത

Thu, 15 May 2008 14:27:58 +0530

ഓര്‍മ്മക്കു താലോലിക്കാന്‍
(14 വരികള്‍ )

കേവലമൊരു കാലിച്ചെറുക്കന്‍ ഞാനെന്നിട്ടും
കേശവ, നീയെന്തൈന്നെയിത്രമേല്‍ സ്നേഹിക്കുവാന്‍
നാഭിയിലൊരിത്തിരി കസ്തൂരി നിക്ഷേപിച്ചു
നായാടപ്പെടാന്‍ വിട്ട മാനല്ലി ഞാനെന്‍ കൃഷ്ണ!

പാട്ടിലൊരല്പം പൂന്തേന്‍ കലര്‍ത്തിയ സ്വാതന്ത്ര്യ
കൂട്ടിലെ മൂളാന്‍ വിട കിളിയല്ലി ഞാന്‍ കൃഷ്ണ !
എങ്കിലും വിഫലമല്ലെന്‍ ജ-ന്മം ഭവാനെന്‍റെ
സങ്കടച്ചിന്തിന്‍ മന്ദ്രശ്രുതിയായ് മുഴങ്ങുമ്പോള്‍

ഓര്‍മ്മയ്ക്കു താലോലിക്കാന്‍, മുകിലേ ഭവാനിന്ദ്ര-
കാര്‍മുകമേന്തി ചേലില്‍ വന്നണയാറുണ്ടിന്നും
ഇടയക്കിടാങ്ങള്‍ നാം പൈക്കളെ മേയ്ക്കുമ്പോല്‍ നി
ന്നുടലിന്നഴകൂറ്റി കുടിക്കാന്‍ താഴത്തേക്ക്

വരുമാറില്ലേ മെല്ലെ ഗഗനം പണ്ടാ വൃന്ദാ-
വനസീമയിലോളം യമുനക്കൈയും നീട്ടി?.

ഹൃദയമില്ലാത്തവര്‍

Wed, 14 May 2008 15:30:44 +0530

PTI

ഇന്നലെ
അവള്‍ക്ക്‌ ഞാന്‍ എല്ലാമായിരുന്നു.
ഇന്ന്‌
അവള്‍ക്ക്‌ ഞാനാരുമല്ല.
അവള്‍ക്ക്‌ വെറുപ്പ്‌
കറുത്ത വെറുപ്പ്‌.
ആരാണ്‌ തെറ്റു ചെയ്തത്‌?
മനസിലൊരു കാഞ്ഞിരം വളരുന്നു

എനിക്കിപ്പോള്‍ ഒരു ഹൃദയമേയുള്ളൂ.
അവളത്‌ മടക്കി ചോദിച്ചു.
പിന്നെ എന്തിനവള്‍ എനിക്കതു തന്നു?
അവളുടെ ഹൃദയത്തിന്‍റെ ഉടമ
ഞാന്‍ മാത്രമായിരുന്നു

അതു തിരികെ നല്‍കിയാല്‍
എനിക്കൊരു ജീവിതമില്ല.
അതില്ലാതെ അവള്‍ക്കും ജീവിതമില്ല.
മറ്റൊരാള്‍ക്ക്‌ കൊടുക്കാന്‍
അവള്‍ക്കത്‌ വേണമെന്ന്‌.

അവള്‍ക്ക്‌ പുലരാന്‍
ഹൃദയം ഞാന്‍ നല്‍കാം.
മുറിപ്പെടാതെ
ഞാനത്‌ പറിച്ചു നല്‍കി.
ഇനി
അവളുടെ ഹൃദയം
മറ്റൊരാള്‍ക്ക്‌ സ്വന്തം.
ഞാന്‍ ഹൃദയമില്ലാത്തവന്‍.

ഹൃദയമില്ലാത്തവന്‌
ജീവിതമില്ല
എന്‍റെ ജീവിതം
അവളാഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല.

അവള്‍ക്കു വേണ്ടാത്ത ജീവിതം
എനിക്കെന്തിന്‌?
ഹൃദയമില്ലാത്ത ഞാന്‍
ഹൃദയം പൊട്ടി മരിക്കുമോ?

എന്‍റെ കലാലയം

Fri, 18 Apr 2008 11:57:56 +0530

PRO

ആദ്യമായി ഈ പടവുകള്‍ കയറിയത് ഞാനോര്‍ക്കുകയാണ്.

അകലങ്ങളില്‍ നിന്നു വന്ന് അറിയാത്ത നമ്മള്‍

ഒരു കൂട്ടില്‍ ഒന്നിക്കുകയായിരുന്നു.

അണയാത്ത സുഹൃദ്ബന്ധങ്ങള്‍ നേടി.

പഠനവും കളിചിരിയുമായി നാള്‍വഴി കടന്നുപോയി.

ഹൃദയത്തില്‍ വിടരുന്ന സ്വപ്‌നങ്ങളുമായി ഞാന്‍ സഞ്ചരിച്ചു.

അന്തരംഗങ്ങളില്‍ ധന്യാശയുടെ ദീപം മാത്രം.

പരിഭവവും പരാതികളും ഇല്ലാത്ത കലാലയ ജീവിതം

പക്ഷേ കാലം അതിനെ അണച്ചു.

അവിടെ ഓരോന്നും തമാശകളായി, ഓര്‍മ്മകളായി

ഈ ചുവരുകള്‍ എനിക്ക് സ്വന്തമായിരുന്നു.

പക്ഷേ അന്യമാകാന്‍ സമയമായി.

വിടപറയാന്‍ നേരമായി.

കാലം നല്‍കിയ സൌഹൃദങ്ങള്‍

ഇനി എത്രനാള്‍.....

ഓരോ ദിനങ്ങള്‍ എണ്ണുമ്പോഴും

മനസ്സില്‍ നൊമ്പരം മഴയായി.

കലാലയമെന്ന നഷ്ടസ്വപ്‌നത്തിന്‍റെ ബാക്കിപത്രമായി

ഇനി ഞാന്‍ ഇവിടെ......

വളളത്തോള്‍: അമൃതമായ കാവ്യ സ്രോതസ്സ്

Wed, 12 Mar 2008 17:01:58 +0530

വള്ളത്തോള്‍ കവിതാശകലങ്ങള്‍

കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞിട്ടും വളളത്തോള്‍ കവിതകളിലെ പലവരികളും സമകാലിക പ്രസക്തിയുളളവയാണ്. ഇതില്‍പ്പലതും ഉദ്ദരണികളായിത്തീര്‍ന്നിട്ടുമുണ്ട്.

""ലോകമേ തറവാട് തനിക്കിച്ചെടികളും
പുല്‍കളും പുഴുക്കളും കൂടിത്തന്‍ കുടുംബക്കാര്‍''

""വെട്ടിമുറിക്കുക കാല്‍ച്ചങ്ങലവിഭോ
പൊട്ടിച്ചെറിയുക കൈവിലങ്ങും''

""സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നെയമൃതം
സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നെ ജീവിതം
പാരതന്ത്ര്യം മാനികള്‍ക്ക്
മൃതിയേക്കാള്‍ ഭയാനകം''

""പാപങ്ങള്‍തന്‍ പ്രാണമരുത്തുവേണം
പാപപ്രഭുക്കള്‍ക്കീഹപ്പങ്ക വീശാന്‍''

പ്രണയസാമ്രാജ്യത്തിന്‍ അരമനയില്‍...

Tue, 26 Feb 2008 15:48:28 +0530

പ്രണയഗാനങ്ങള്‍ രചിക്കാന്‍ പി.ഭാസ്കരന് ഒരു പ്രത്യേക വൈഭവമുണ്ട്.... പ്രണയത്തിന്‍റെ നിറഭേദങ്ങല്‍ അനുഭവിപ്പിക്കുന്ന രചനാഗുണമാണ് പി.ഭാസ്കരനെ മറ്റ് ഗാനരചയിതാക്കളില്‍ നിന്ന് വേറിട്ട് നിര്‍ത്തുന്നത്

പി.ഭാസ്കരന്‍ രചിച്ച ഗാനം പാടുന്നത് ഗാനഗന്ധര്‍വന്‍ കെ.ജെ.യേശുദാസും ജാനകിയും ചേര്‍ന്നാണെങ്കിലോ ?. അത് ഒരു നാദ വിസ്മയം തന്നെ ആയിരിക്കും.അത്തരമൊരു ഗാനം കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി എന്ന ചിത്രത്തിലുണ്ട്. സംഗീതം പകര്‍ന്നിരിക്കുന്നത് ബി.എചിദംബരനാഥാണ്.

കുങ്കുമപ്പൂവുകള്‍ പൂത്തു - എന്‍റെ
തങ്കക്കിനാവിന്‍ താഴ് വരയില്‍ (കുങ്കുക...)
മാനസമാം മണി മുരളി - ഇന്നു
മാദക സംഗീതമരുളീ..

പ്രണയസാമ്രാജ്യത്തിന്‍
അരമന തന്നില്‍
കനകത്താല്‍ തീര്‍ത്തൊരു
കളിത്തേരിലേറി
രാജകുമാരന്‍ വന്നു ചേര്‍ന്നു (കുങ്കുമ..)

മുന്തിരി വീഴുന്ന വനിയില്‍ - പ്രേമ
പഞ്ചമി രാത്രിയണഞ്ഞു
മധുരപ്രതീക്ഷതന്‍
മാണിക്യക്കടവില്‍
കണ്ണിനാല്‍ തുഴയുന്നു
കളിത്തോണിയേറി
രാജകുമാരി വന്നു ചേര്‍ന്നു (കുങ്കുമ...)

നാരായണീയം

Wed, 19 Dec 2007 15:03:22 +0530

നാരായണീയം

സാന്ദ്രാനന്ദാവബോധാത്മകമകമനുപമിതം കാലദേശാവധിഭ്യാം
നിര്‍മ്മുക്തം നിത്യമുക്തം നിഗമശതസഹസ്രേണ നിര്‍ഭാസ്യമാനം
അസ്പഷ്ടം ദൃഷ്ടമാത്രേ പുനരുരുപുരുഷാര്‍ത്ഥാത്മകം ബ്രഹ്മതത്ത്വം
തത്താവദ് ഭാതി സാക്ഷാദ് ഗുരുപവനപുരേ ഹന്ത! ഭാഗ്യം ജനാനാം

അഗ്രേ പശ്യാമി തേജോ നിബിഡതരകളായാവലീലോഭനീയം
പീയൂഷാപ്ലാവിതോഹം തദനു തദുദരേ ദിവ്യകൈശോരവേഷം
താരുണ്യാരംഭരമ്യം പരമസുഖരസാസ്വാദരോമാഞ്ചിതാങ്‌ഗൈ-
രാവീതം നാരാദാദ്യവിലസദുപനിഷത് സുന്ദരീമണ്ഡലൈശ്ച.

നീലാഭം കുഞ്ചിതാഗ്രം ഘനമമലതരം സംയതം ചാരുഭങ്‌ഗ്യാ
രത്നോത്തംസാഭിരാമം വലയിതമുദയച്ചന്ദ്രകൈ: പിഞ്ചരജാലൈ:
മന്ദാരസ്രങ്‌നിവീതം തവ പൃഥുമബരീ ഭാരമാലോകയേഹം
സ്നിഗ്ദ്ധശ്വേതോര്‍ധ്വപുണ്ഡ്‌റാമപി ച സുലളിതാം ഫാലബാലേന്ദുവീഥീം.

ഹൃദ്യം പൂര്‍ണ്ണാനുകമ്പാര്‍ണ്ണവമൃദുലഹരീ ചഞ്ചലദ്‌ബ്രൂവില്വാസൈ-
രാനീലസ്നിഗ്ദ്ധപക്ഷ്മാവലിപരിലസിതം നേത്രയുഗ്മം വിഭോ! തേ
സാന്ദ്രച്ഛായം വിശാലാരുണകമലദലാകാരമാമുഗ്ദ്ധതാരം
കാരുണ്യാലോകലീലാശിശിരിതഭുവനം ക്ഷിപ്യതാം മയ്യനാഥേ.

ഉത്തുംഗോല്ലാസിനാസം ഹരിമണിമുകുരപ്രോല്ലസദ്‌ഗണ്ഡപാളീ-
വ്യാലോലത് കര്‍ണ്ണപാശാഞ്ചിതമകരമണീ കുണ്ഡലദ്വന്ദ്വദീപ്രം
ഉന്മീലദ്ദന്തപങ്‌ക്തിസ്ഫുരദരുണതരച്ഛായബിംബാധരാന്ത:
പ്രീതിപ്രസ്യന്ദിമന്ദസ്മിതമധുരതരം വക്ത്രമുദ്ഭാസതാം മേ.

ബാഹുദ്വന്ദ്വേന രത്നോജ്ജ്വലവലയഭൃതാ ശോണപാണിപ്രവാളേ-
നോപാത്താം വേണുനാളീം പ്രസൃതനഖമയൊഖാംഗുലീസംഗശാരാം
കൃത്വാ വക്ത്രാരവിന്ദേ സുമധുരവികസദ്രാഗമുദ്ഭാവ്യമാനൈ:
ശബ്ദബ്രഹ്മാമൃതൈസ്ത്വം ശിശിരിതഭുവനൈ: സിഞ്ച മേ കര്‍ണ്ണവീഥീം.

ഉത്സര്‍പ്പത് കൌസ്തുഭശ്രീതതിഭിരരുണിതം കോമളം കണ്ഠദേശം
വക്ഷ:ശ്രീവത്സരമ്യം തരളതരസമുദ്ദീപ്രഹാരപ്രതാനം
നാനാവര്‍ണ്ണപ്രസൂനാവലികിസലയിനീം വന്യമാലാം വിലോല-
ല്ലോലംബാം ലംബമാനാമുരസി തവ തഥാ ഭാവയേ രത്നമാലാം.

അങ്‌ഗേ പഞ്ചാങ്‌ഗരാഗൈരതിശയവികസത് സൌരഭാകൃഷ്ടലോകം
ലീനാനേകത്രിലോകീവിതതിമപി കൃശാം ബിഭുതം മധ്യവല്ലീം
ശക്രാശ്മന്യസ്തതപ്തോജ്ജ്വലകനകനിഭാം പീതചേലം ദധാനം
ധ്യായാമോ ദീപ്തരശ്മിസ്ഫുടമണിരശനാ കിങ്കിണീമണ്ഡിതം ത്വാം.

ഊരൂ ചാരൂ തവോരൂ ഘനമസൃണരുചൌ ചിത്തചോരൌ രമായാ
വിശ്വക്ഷോഭം വിശങ്ക്യ ധ്രുവമനിശമുഭൌ പീതചേലാവൃതാങ്‌ഗൌ
ആനമ്രാണാം പുരസ്താന്ന്യസനധൃതസമസ്താരത്ഥപാളീസമുദ്ഗ-
ച്ഛായാം ജാനുദ്വയം ച ക്രമപൃഥുലമനോജ്ഞേ ച ജങ്‌ഘേ നിഷേവേ.

മഞ്ജീരം മഞ്ജുനാദൈരിവ പദഭജനം ശ്രേയ ഇത്യാലപന്തം
പാദാഗ്രം ഭ്രാന്തിമജ്ജത്പ്രനതജനമനോമന്ദരോദ്ധാരകൂര്‍മം
ഉത്തുങ്‌ഗാതാമ്രരാജന്നഖരഹിമകര ജ്യോത്സ്നയാ ചാശ്രിതാനാം
സന്താപധ്വാന്തഹന്ത്രീം തതിമനുകലയേ മങ്‌ഗലാമങ്‌ഗുലീനാം.

യോഗീന്ദ്രാണാം ത്വദങ്‌ഗേഷ്വധികസുമധുരം മുക്തിഭാജാം നിവാസോ
ഭക്താനാം കാമവര്‍ഷദ്യുതരുകിസലയം നാഥ ! തേ പാദമൂലം
നിത്യം ചിത്തസ്ഥിതം മേ പവനപുരപതേ ! കൃഷ്ണ ! കാരുണ്യസിന്ധോ !
ഹൃത്വാ നിശ്ശേഷതാപാന്‍ പ്രദിശതു പരമാനന്ദസന്ദോഹലക്ഷ്മീം.

അജ്ഞാത്വാ തേ മഹത്ത്വം യദിഹ നിഗദിതം വിശ്വനാഥ ! ക്ഷമേഥാ :
സ്തോത്രം ചൈതത് സഹസ്രോത്തരമധികതരം ത്വത്പ്രസാദായ ഭൂയാത്
ദ്വേധാ നാരായണീയം ശ്രുതിഷു ച ജനുഷാ സ്തുത്യതാ വര്‍ണ്ണനേന
സ്ഫീതം ലീലാവതാരൈരിദമിഹ കുരുതാമായുരാരോഗ്യസൌഖ്യം.

**********

ഇന്നത്തെ പ്രണയം-കവിത

Sat, 15 Dec 2007 16:19:55 +0530

പ്രണയം
രണ്ടു പ്രാണന്‍ ലയിക്കുന്നത്
അവരാദ്യം
നോട്ടം പങ്കിടുന്നു
പിന്നീട് ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി
ചിരി വാക്കുകളാവുന്നു
വാക്കുകള്‍ തമാശകളാവുന്നു
അങ്ങനെ പ്രണയം
വലിയ ഒരു ചിരിയായി മാറുന്നു
ശേഷം രഹസ്യങ്ങള്‍ കൈമാറുന്നു
സ്വകാര്യതയും സ്വാര്‍ത്ഥതയും
ഏറുന്നു
അവര്‍ക്കിടയില്‍ രഹസ്യങ്ങള്‍ വരുന്നു
നോട്ടം സംശയമാവുന്നു
ചിരി രോഷമാവുന്നു
ലയനം മുറിയുന്നു.

സഹനം

Sat, 08 Dec 2007 10:18:41 +0530

സഹനം
എന്നും എന്‍റെ ശീലമായിരുന്നു

മുലപ്പാല്‍ കിട്ടാതെ

വയര്‍ തേങ്ങിയപ്പോഴും,

കളിക്കോപ്പുകള്‍ കയ്യൂക്കുള്ളവന്‍

തട്ടിയെടുത്തപ്പോഴും

നേരിയ അക്ഷര പിശകിനും

ഗുരുക്കന്‍‌മാര്‍ ചൂരലിന്‍റെ

മധുരം നല്‍കിയപ്പോഴും

എന്‍റെ രൂപത്തെ

സഹപാഠികള്‍ പരിഹസിച്ചപ്പോഴും

പ്രണയം എന്ന വികാരം

എന്‍റെ തലച്ചോറിനെ കാര്‍ന്നുതിന്നപ്പോഴും

ഇപ്പോള്‍, ഒറ്റയായ എന്നെ നോക്കി

ജീവിതം പല്ലിളിക്കുമ്പോഴും

സഹനം എന്‍റെ ശീലമായി തുടരുന്നു.

മരണം വിളിക്കുന്നു

Sat, 03 Nov 2007 18:27:43 +0530

എന്നെ ഞാനിന്നുപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നു
ഈ ജഢവും നിങ്ങളെടുത്തുകൊള്‍ക
സ്വന്തമാക്കാന്‍ ഇനിയാവില്ല, മരണമേ
വേറിട്ട പ്രാണനെയെടുത്തുകൊള്‍ക.

സ്വപ്നങ്ങള്‍ വാരി നിറച്ചയെന്‍യെന്‍ കീശയില്‍
ചില്ലറകള്‍ തെല്ലും ശേഷിപ്പതില്ല,
കടം കൊണ്ടുവാങ്ങിയ വലിയ സ്വപ്നങ്ങളെ
മരണമേ! നീ തന്നെയെടുത്തുകൊള്‍ക.

നിനക്കുള്ളതെല്ലാം നല്‍കുന്നു നിന്‍റെയീ
വാടക വീടും തിരികെയെടുത്തുകൊള്‍ക
ഈ വഴിയൊരുനാളും വരാനില്ല, ഇനിയെന്‍റെ
കണക്കുകളൊന്നും ബാക്കിയില്ല.

യാത്ര ചൊല്ലാനിനിയാരുമില്ല, അമ്മയല്ലാതെ
എനിക്കെന്നു പറയാന്‍ ആരുമില്ല
അമ്മേ, ഈ വിഷക്കുപ്പി മാറ്റി നീ വയ്ക്കുക
എന്നെ മറക്കാനിത് കുടിച്ചുകൊള്‍ക.

മടങ്ങിവരുമെന്നൊരു വാക്കോ പ്രതീക്ഷയോ
വാഗ്ദാനങ്ങളൊന്നുമേ ആവുകില്ല
അമ്മേ! നീ തന്ന ദേഹമിതാ നിന്‍ മുമ്പില്‍
നീ നിന്‍റെ പങ്കുമെടുത്തുകൊള്‍ക.

നോട്ടുബുക്കിന്‍റെ ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ച
ചിന്തിയ ചിന്തകള്‍ ചുരുട്ടിയെറിയരുതേ!
ഈ മകനെത്രയോ ക്രൂരനാണെന്നോര്‍ക്കില്‍
അമ്മേ, നീയതും മറിച്ചു നോക്കിക്കൊള്‍ക.

ചിന്തകള്‍ വാരി വലിച്ചിട്ട കവിതകള്‍,
ഇടനെഞ്ച് കൊത്തിനുറുക്കിയ വചസുകള്‍,
നുര പൊട്ടിയൊഴുകിയ കണ്ണീര്‍ക്കുമിളകള്‍,
എല്ലാം പെറുക്കിയടുക്കി നോക്കുക.

ഞെക്കിയമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചയെന്‍ ഭാവങ്ങള്‍,
മുഖം‌മൂടിയാലെ മുറിവേറ്റ പാടുകള്‍,
അതിലാണ്ട ചലവും മൌനനൊമ്പരങ്ങളും
അകലെയാണെങ്കിലും വായിച്ചറിഞ്ഞുകൊള്‍ക.

പോറ്റിവളര്‍ത്തിയ കണ്മണിയിങ്ങനെ
വീണുകിടക്കുന്നതോര്‍ത്താല്‍ സഖിക്കുമോ നീ-
യെങ്കിലുമമ്മേ നീയെനിക്കേകണം
പുഴുക്കുത്തു വീഴാത്ത അന്ത്യചുംബനമെങ്കിലും!

ഇനിയൊരു ജന്‍‌മം ഉടനേയെടുക്കുവാന്‍
നിന്‍റെ ഗര്‍ഭപാത്രം എന്നെ കാട്ടാതിരിക്കുക,
ഛായപ്പൊലിമകള്‍ തേച്ചു മിനുക്കിയ
ഈ വേഷപ്പകര്‍ച്ചകള്‍ നല്‍കാതിരിക്കുക.

മൌനത്തിലുടനീളം ഗര്‍ജിക്കും ശ്വാസങ്ങള്‍
ഇല്ലെന്നു വരികിലും, അമ്മേ നീയോര്‍ക്കുക
അനര്‍ത്ഥ സത്യങ്ങളില്‍ മുമ്പേ മരിച്ചു ഈ മകന്‍
ഈ സത്യമിനിയെങ്കിലുമറിഞ്ഞുകൊള്‍ക.

എന്നിനിക്കാണും

Sat, 27 Oct 2007 16:18:15 +0530

എന്നിനിക്കാണുമെന്‍ സബീറേ
എന്‍റെ ഖല്‍ബിലെ പൊന്നായ
നിന്നെ എന്നിനിക്കാണുമെന്നു
ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചിടുന്നു...

മൊഞ്ചുള്ള പെണ്ണേ
യെന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ടെ--
പ്പൊഴുമെന്‍ പിന്നാലെ
ഓടിയെത്തീടുമെന്‍ സബീറേ...

സൌദിയിലേക്കു പോയാ-
ലെന്നെയോര്‍ക്കുമെന്ന്
ഞാനുറപ്പായി നിനയ്ക്കവേ
ഞാനിരിക്കുന്നിവിടിനിയും...

താനത്തറുപൂശിത്തന്നെ വരു-
മെന്നു ഞാന്‍ മോഹിക്കില്ലിനി
ഇവിടെത്തിരികെ വന്നാലും
എന്നെക്കാണാനായ് എത്തേണമേ..

ദസറ

Mon, 22 Oct 2007 16:14:33 +0530

1
ഒറ്റക്കാലില്‍
പടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നതിന്‍റെ
അന്തസ്സ്
ആരാന്‍റെ കയ്യിലെ
കോടാലിയ്ക്കില്ല.

കൈക്കണക്കില്‍
ബന്ധുതന്നെ
കോടാലി.
മരം ചത്താല്‍
പുലകുളിയില്ല പക്ഷെ.

2
ഒരു രാമന്‍ പണ്ട്
കടലിലേക്കെറിഞ്ഞത്
ഒരു രാവണന്‍ ഇന്ന്
കാട്ടിലേക്കെറിയുന്നു.
മരമറുക്കാന്‍ മരം
കിട്ടാതെ വന്നപ്പോള്‍
കോടാലികള്‍ കടലില്‍ച്ചാടുന്നു
വിവേകം വൈകിയുദിച്ച
പെന്‍ഗ്വിന്‍പക്ഷികളെപ്പോലെ.

3
രാവണന്‍
രാവണനു തീ കൊളുത്തി
കുട്ടിരാവണന്മാര്‍ കയ്യടിച്ചു
രാമലീലയില്‍
രാമനന്‍റെ പക്ഷത്ത് ആരുമില്ല
സീതപോലും

4
ചാരം കിള്ളിനോക്കാന്‍
വാല്‍മീകിയുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെത്തി
പഴയ ഇരുമ്പുസാമാനങ്ങളും
കീറിയ കവിതാപുസ്തകങ്ങളും പെറുക്കി
വില്‍ക്കുന്നവര്‍
കഞ്ചാവിന്‍റെ ലഹരിയില്‍
ചിറകുമുളച്ച
തെരുവിന്‍റെ പുറ്റുകള്‍.

5
തോളത്ത് തൂങ്ങുന്ന
അവസാനത്തെ കോടാലിയ്ക്ക്
ഒളി മിന്നുന്ന വായ്ത്തല
നാളെ വെട്ടുന്നത് തേക്കൊ വീട്ടിയൊ ആവില്ല,
പണയംവെച്ചൊരു നെഞ്ചുത്രമുണ്ട്
ദസറയ്ക്ക് കീറുവാന്‍
പുതിയ ചീരാമന്

മഹസ്സര്‍

Wed, 03 Oct 2007 11:14:27 +0530

Sasi

SASI

സ്വാധീനതയുടെ സ്വര്‍ണ്ണം വിറ്റ് വിളക്കിയെടുത്തു
മുക്കിന്‍റെ അടിമച്ചങ്ങലകള്‍
മെതിയടികള്‍ കടലിലൊഴുക്കി
സവാരിവടി മുറിച്ച് ലാത്തികളുണ്ടാക്കി
നിശാക്ളബ്ബുകളില്‍ അര്‍ദ്ധനഗ്നതയ്ക്ക്
സിംഹാസനം പണിതു.

എസത്യാന്വേഷണ പരീക്ഷകള്‍
നാല്‍പ്പതാവര്‍ത്തി വായിച്ചിട്ടും
ഒരു കുറിയെങ്കിലും ഹേ റാം
ജപിക്കാനുള്ള വിനയമുണ്ടായില്ല.
പകരം നമ്മള്‍ പഠിച്ചു
സത്യത്തെ മുറിച്ചു വില്‍ക്കാന്‍
അന്വേഷണത്തെ നീട്ടിവെക്കാന്‍
പരീക്ഷയില്‍ വിദഗ്ദ്ധമായി കോപ്പിയടിക്കാന്‍.

ജനത്തെ പ്രതിക്കൂട്ടിലിട്ട് പൂട്ടി
നിധി കക്കുന്ന ഭൂതത്താന്മാരായ്
ജനപ്രതിനിധികളില്‍ ചിലര്‍
ദംഷ്ട്രകളിളക്കുമ്പോള്‍
വെങ്കലപ്രതിമയുടെ തൊണ്ടപൊട്ടിച്ച്
കാവാലമുക്കില്‍ ഒരു നിലവിളി ഉയരുന്നു
ഹേ റാം
തൂറാന്‍ വന്ന കാക്കകള്‍ കൂട്ടത്തോടെ
പുരീഷവുമായി തിരിച്ചുപറക്കുന്നു.

മരുഭൂമിയില്‍ ഒട്ടകത്തെയാരുശ്രദ്ധിക്കാന്‍
കൈക്കൂലിക്കറന്‍സികള്‍ തുപ്പല്‍കൂട്ടിയെണ്ണുമ്പോള്‍
മുദ്രിതചിത്രം വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

‘ ഉറവ ’

Sat, 29 Sep 2007 18:18:19 +0530

FILE

പ്രണയിനീ...
ഹൃദയത്തിലേക്കു നീ
ഊതിവിട്ട തീപ്പൊരികള്‍
അവ അണയാതതെന്താണ്...?
ഒരുവേള,
അവ അണയുന്നത് എനിക്കും ഇഷ്ടമായിരിക്കുകയില്ല..
എന്‍റെ ആകാശതുണ്ട് മുഴുവന്‍ കീഴടക്കി,
ആര്‍ദ്രതയ്ക്കാക്കം കൂട്ടുന്ന നീയെന്ന മേഘം...
അറിയുന്നുവോ ഞാനും മഴയാണെന്ന്..?
അതിനൊപ്പമിടറുന്ന ഇടിമിന്നലാണെന്ന്..?
ഒടിഞ്ഞ ചിറകില്‍ നിന്നുമിനിയും ചോരയിറ്റാത്തത്
ആരുടെയെല്ലാം മിടുക്കാണെന്നിനിയുമെന്നിക്കറിയില്ല....
നീറുന്നിടത്ത് പുരട്ടുന്ന വിഷം പോലെ സ്നേഹം..
പതിയിരുന്ന് പ്രണയമായെന്നെ ആക്രമിക്കുന്നുവോ..?
ഒന്നുമില്ലാതിരുന്നിട്ടും എന്തോയെറിയുന്നപോല്‍..
വായു രഹിതമകും സ്വപ്നങ്ങള്‍...
ഹൃദയത്തിലേക്ക് വീണ്ടും വീഴുന്ന തീപ്പൊരികള്‍...
കൃത്യമായ ഇടവേളകള്‍ക്ക് വഴങ്ങി...
അറിയില്ല...
വീശുന്ന കാറ്റില്‍കനലെത്ര അടരാടുമെന്ന്...
ഇവിടെ ഒന്നും അവിശ്വസനീയമല്ല..
പ്രണയിനീ..
ബോധിമരച്ചുവട്ടില്‍ ഇനിയെന്‍റെ
രുധിര രേതസുകള്‍ കലര്‍ന്നു പേയട്ടെ..
എല്ലാത്തിനും മുകളിലൂടെ
ഒരു പെരുമഴ ഭ്രാന്തമായി അലറിപെയ്തെങ്കില്‍.....!

ഗജപോക്കിരി

Sun, 23 Sep 2007 11:24:56 +0530

ആനയ്ക്കൊപ്പം
പോസ്ചെയ്യാന്‍ വയ്യ.
ആനപ്പിണ്ടി
അലര്‍ജിയാണിവിടെ

FILE

പോരാത്തതിനു,ക്യാമറക്കാരന്‍
ആനയെ ഫോക്കസ്സ് ചെയ്യുന്പോള്‍
ഈ കുഴിയാനയെ കാണാതിരിക്കാനും മതി.
ഇവനുപകരം ഒരു കയ്യൊ ചെവിയൊ മാത്രം
പടത്തില്‍ വരുന്നതുകൊണ്ടു
ഗുണമെന്തിരിക്കുന്നു.

അസ്സലില്‍ മാത്രമല്ല,
പ്രതിഛായയിലും
ഒരുവന്‍ൈെ അജണ്ട
പൂര്‍ണ്ണതയാകേണ്ടയൊ

ആനയ്ക്കൊപ്പം നിന്ന്
ഫോട്ടൊയെടുക്കാന്‍
ഇവനെ വിലക്കുന്ന മറ്റൊരു
ആധിഭￅിക കാരണമിതാകുന്നു
ഇവനും ആനയ്ക്കുമിടയില്‍
ചങ്ങലയില്‍ തളയ്ക്കപ്പെട്ട
ഒരു മൂന്നാമന്‍ൈെ അദൃശ്യമായ
മിന്നല്‍സാമിപ്യം
പടത്തിന്‍റെ താളം തെറ്റിച്ചേക്കും.

ഐരാവതം ഇവിടെ ലഹരിയല്ല
ഏങ്കിലും ഇടയാത്ത നാട്ടാനയെയും
പൂസായ പാപ്പാനെയും
ഇപ്പോഴും ഇഷ്ടാണ്.

സ്വപ്നം

Wed, 19 Sep 2007 18:19:06 +0530

FILE

നീ തന്ന മയില്‍പ്പീലി
പെറ്റുപെരുകുന്നു
മാനം കാണാതെ മനസ്സറിയാതെ
മരണം കടക്കുന്നു

ഒരു ചിറകടിയൊച്ച
മരണം മറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു
എന്‍റെ ഹൃദയം പിളര്‍ന്ന്
ചോര കുടിച്ച്‌
നീ ദാഹമകറ്റി

നിന്‍റെ വിഷാദ കവിതകള്‍
ഞാന്‍ തിന്നു തീര്‍ത്തു
ഒടുവില്‍
ഒറ്റപ്പെടുത്തി നീ കടന്നു.
ഒളിയമ്പാല്‍
എന്‍റെ അന്ത്യവും ഉറപ്പാക്കി.

നിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ എന്നെ‍ ചുംബിക്കുന്നു
എന്‍റെ മനസ്സ്
മഞ്ഞുമലയില്‍ ഒളിപ്പിക്കുന്നു
എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ ചൂഴ്ന്ന്‌
നക്ഷത്രങ്ങളാക്കുന്നു
എന്‍റെ ഹൃദയം
കളിപ്പാട്ടമാക്കുന്നു.

നിനക്ക്‌ പരിഹാസം
നിന്‍റെ കരിവളകള്‍
പൊട്ടി‍ച്ചിരിക്കുന്നു
ഇനി നമുക്ക്‌ മരിക്കാം.

വിചാരണ

Thu, 13 Sep 2007 10:00:01 +0530

FILE

വീടിനെപ്രതി
പ്രതിയ്ക്ക് നൊമ്പരമുണ്ടൊ

അസാരം.

പിന്നെന്താ നൂറ്റാണ്ടുകളായി
ആ വഴിക്കൊന്നും കാണാത്തേ

വീടിലധികമിരുന്നാല്‍ വിടനായിപ്പോകും
അകായില്‍ വിട പറയാന്‍ തോന്നിപ്പോകും.

അതെ, വിടത്തരമെല്ലാം ഒരു
പടിഞ്ഞാറ്റയില്‍നിന്നു തുടങ്ങുന്നു
തുടങ്ങുമ്പോളൊന്ന്
നിര്‍ത്തുമ്പോള്‍ ഒരായിരം
യുഗങ്ങളായി താമസിക്കുന്ന
കാടിനെച്ചൊല്ലി വല്ല ഖേദവും
പ്രതിയ്ക്കു അറിയിക്കാനുണ്ടൊ

അസാരമുണ്ട്. മൊട്ടയടിച്ച ഈ കാടും
ഏന്നെ വിടുകയില്ല ശരിക്കുമൊതരു കാടനാകാന്‍.

വീടിനും കാടിനുമിടയില്‍ ഒരു അമ്യൂസ്മൈന്റ്
പാര്‍ക്കുണ്ടല്ലോ. സ്ഥലിയിലെ തേക്കുചക്രത്തെ
താന്‍ ചവിട്ടിയിട്ടുണ്ടൊ

വെള്ളം കണ്ടാല്‍ ജലദോഷം പിടിക്കുന്ന
ഈ അശക്തന്‍ തന്പുരാന്‍ ഒരു ശക്തിനാഭിസ്ഥലിയില്‍
ഏങ്ങനെ ചവിട്ടാനാ. നാഭിക്കുകീഴെ, വസ്ത്രങ്ങളുടെ
മാപ്പില്‍ കാണാത്ത ഒരു വിശുദ്ധസ്വര്‍ഗ്ഗമുണ്ടെന്നു കേട്ടിട്ട്
യുഗങ്ങളായി.തരപ്പെട്ടാല്‍ കാടാറുമാസവും വീടാറുമാസവും
വര്‍ഷത്തില്‍പ്പതിനാറുമാസവും അവിടെ
നോമ്പും നോറ്റ് കുറ്റിയൊറപ്പിക്കണംന്ന്ണ്ട്.

അടുത്തതിന് തീയ്യതി കിട്ടിയതിനാല്‍
ഇന്നത്തെ വിചാരണ കഴിഞ്ഞു.

പ്രതിയുടെ വയറ്റില്‍ ആരൊ രാമായണം വായിക്കുന്നു.

വിചാരണ കഴിഞ്ഞുവെന്നാ ബോധിപ്പിച്ചത്.
തനിക്കിനി കൂട് കാലിയാക്കാം.

തല്‍ക്കാലം ചേക്കേറാന്‍ മറ്റൊരു കൂടില്ല,സാറെ

വന്ദേ മാതരം

Fri, 07 Sep 2007 12:44:00 +0530

FILE

FIL

വന്ദേ മാതരം
സുജലാം സുഫലാം മലയജ ശീതളാം
സസ്യശ്യാമളാം മാതരം

ശുഭ്ര ജ്യോത്സ്നാ പുളകിത യാമിനീം
ഫുല്ല കുസുമിത ദ്രുമദള ശോഭിനീം
സുഹാസിനീം സുമധുര ഭാഷിണീം
സുഖദാം വരദാം മാതരം
വന്ദേ മാതരം

കോടികോടി കണ്ഠ കളകള നിനാദ കരാളേ
കോടികോടി ഭുജൈര്‍ ധൃത ഖരകരവാളേ
അബലാ കേ നോ മാ ഏതോ ബലേ
ബഹുബല ധാരിണീം നമാമി താരിണീം
രിപുദള വാരിണീം മാതരം
വന്ദേമാതരം

തുമി വിദ്യാ തുമി ധര്‍മ
തുമി ഹൃദ്യ തുമി മര്‍മ
ത്വം ഹി പ്രാണാഃ ശരീരേ
ബാഹു തേ തുമി മാ ശക്തി
ഹൃദയേ തുമി മാ ഭക്തി
തോമാരീ പ്രതിമാ ഗഡി
മന്ദിരേ മന്ദിരേ
വന്ദേമാതരം

ത്വം ഹി ദുര്‍ഗാ ദശപ്രഹരണ ധാരിണീ
കമലാ കമലദള വിഹാരിണീ
വാണീ വിദ്യാദായിനീ
നമാമി ത്വാം
നമാമി കമലാം അമലാം അതുലാം
സുജലാം സുഫലാം മാതരം
വന്ദേ മാതരം

ശ്യാമളാം സരളാം സുസ്മിതാം ഭൂഷിതാം
ധരണീം ഭരണീം മാതരം
വന്ദേ മാതരം

മൂന്ന് കവിതകള്‍

Mon, 03 Sep 2007 18:49:20 +0530

ഗ്രൂ‍പ്പ്

1 എ.കെ.ജി സെന്‍ററിലെ അലമാരയിലെ ‘ മൂലധനം‘ ഇപ്പോള്‍ ചിതലുകള്‍ തിന്നാറില്ല. ചിതലുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഗ്രൂപ്പുകള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു.

2 ആധുനികന്‍

അമ്പലവും പള്ളിയും പൊളിക്കാനാണ് ഇറങ്ങിയത്. കറുത്ത പൂച്ച കുറുകെ ചാടിയതു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടന്നു

3 സംതൃപ്തന്‍

രാവിലെ കമ്പ്യൂറില്‍ ചായ തെളിഞ്ഞു. അതിനാല്‍ ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചില്ല.

ചാറ്റിംഗ് പൂര്‍ത്തിയായി. ഇനിയൊന്നും സംസാരിക്കാനില്ല

രാത്രിയില്‍ മോണിട്ടറില്‍ ബ്രിട്ടണിയുടെ ഫോട്ടോ. ഭാര്യ അപ്പുറത്തെ മുറിയില്‍ കിടന്നുറങ്ങുന്നു

കൃഷ്ണപക്ഷം

Mon, 03 Sep 2007 15:49:22 +0530

FILE

കുത്തിയെടുക്കുക അച്ചുതാ മറ്റൊന്നിനാല്‍
കാലടിയില്‍ത്തറഞ്ഞതിനെ
മുള്ളു് രണ്ടുമെറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു
താണ്ടണം പിന്നെയീ ജീവിതപ്പാത.

തലതിരിഞ്ഞൊരു ചോദ്യചിഹ്നമായ്
ക്കാലം തുറുകണ്ണു കാട്ടിടുന്പോള്‍
കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളിയൊന്നില്‍ യമുനയെ
ച്ചേര്‍ത്തൊരുകൊതുന്പുവള്ളമിറക്കുക

പാടിയ വേണുഗാനങ്ങളെല്ലാം മറക്കുക
കളിച്ച രാസക്കളികളെല്ലാം മറക്കുക
ഉണ്ട വെണ്ണയുംപാച്ചോറും മറക്കുക
വനയവനികയ്ക്കുള്ളില്‍ മറവാന്‍ നടക്കുക

വാ മുറുക്കി വലിച്ചു നടക്കുവിന്‍
നട മടക്കുവാനായ് നിതരാം നടക്കുവിന്‍
നടന്ന വഴി മായ്ച്ചു നടക്കുവിന്‍.
നട വിട്ടു പെരുംനട പൂകുവിന്‍

ചാര്‍ത്തുവതാരന്തിമേഘത്തിനു മഞ്ഞത്തുകിലാട
മയിലിനു നല്‍കുവതാരു പീലിത്തിരുത്തൂവല്‍
ചുംബനമാരുടെയേറ്റു വിരിയുന്നിതു നീര്‍ക്കടന്പ്
സ്യമന്തകമണിക്കുജ്വലശോഭയേകുന്നതാര്‍

കാല്‍പ്പെരുവിരലില്‍ മുദ്ര പതിക്കുവാന്‍ നേരമായ്
രാധയെ കൂട്ടാതെ പോകുവിന്‍ കാട്ടിലേക്കച്ചുതാ
സമയമായ്, വേടനു ഞാണ്‍ വലിക്കുവാന്‍ സമയമായ്.

പിറന്നാള്‍സമ്മാനം

Mon, 13 Aug 2007 15:56:50 +0530

ഒരു പക്ഷെ ഇന്ത്യ ഒരു പിറന്നാള്‍സമ്മാനമാകാം
ആര്‍ ആര്‍ക്കുവേണ്ടി അയച്ചുവെന്ന ചോദ്യത്തിനര്‍ത്ഥമില്ല
നക്ഷത്രഖചിതമായ ഈ സമ്മാനപ്പൊതിയുടെ
ഒരു പാതി നിഗൂഢത
മറുപാതിയില്‍ മലകളുംനദികളും പാടങ്ങളുംവനങ്ങളും
ആപ്പിള്‍ത്തോട്ടങ്ങളുംകേരനിരകളും അമ്പലവുംപള്ളിയും
ചോരയുംകണ്ണീരും തേനുംവീഞ്ഞും
ഇന്നലെയുടെ ഖേദവും നാളെയുടെ പ്രത്യാശയും
ഉണങ്ങിയ മുറിവുകളും സ്ഖലിക്കുന്ന കലകളും.

സമ്മാനപ്പൊതി അഴിക്കുമ്പോള്‍ സൂക്ഷിക്കുക
ബ്ളേഡിന്‍റെ സഥാനത്ത് വിരല്‍ ഉപയോഗിക്കുക
പുല്ലിന് അവകാശപ്പെട്ടത് പുല്ലിന് കൊടുക്കുക
പക്ഷിക്ക് അവകാശപ്പെട്ടത് പക്ഷിക്ക് കൊടുക്കുക
പുഴയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ടത് പുഴയ്ക്ക് കൊടുക്കുക
വിയര്‍പ്പിന് അവകാശപ്പെട്ടത് വിയര്‍പ്പിന് കൊടുക്കുക

മുക്തിയുടെ കല തെരുവില്‍
ഭാരം ചുമക്കുന്നവരുമായ് പങ്കിടുക
അസ്ഥികള്‍ പരുത്തിപ്പാടങ്ങളോട്
പറയുന്ന കഥ കേള്‍ക്കുക
മുട്ടകള്‍ ഏടുത്തുടച്ചുകളയുവാന്‍
ഈ സ്വര്‍ണ്ണപ്പക്ഷിയുടെ വയര്‍ കീറുന്നതെന്തിന്
ചോരയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ടത് ചോരയ്ക്ക് കൊടുക്കുക
ഹൃദയത്തിനുള്ളത് ഹൃദയത്തിനും

പിറന്നാളിന് നീ ഇന്ത്യയുടെ ശിരസ്സില്‍
ബോംബിനുപകരം ഒരു പാരിജാതമെറിയുമൊ
തഴമ്പ് കെട്ടിയ ആ ശ്രീപാദങ്ങള്‍
ഞാന്‍ കഴുകി വൃത്തിയാക്കും
ഒരു കിണ്ടി ഗംഗാജലംകൊണ്ട്

അഭയാര്‍ത്ഥിപ്പൂക്കള്‍

Tue, 07 Aug 2007 17:23:15 +0530

ഞങ്ങളഭയാര്‍ത്ഥികള്‍ വഴി തന്നെ വീടും
വിശന്നമാക്കി കുഴഞ്ഞോര്‍
ഭുവി നീളെ ഗോത്രമായ് നേത്രത്തി
ലാധിതന്‍ തിരികെടാതേറ്റി തളര്‍ന്നോര്‍

ഞങ്ങളഭയാര്‍ത്ഥികള്‍ പാതവക്കില്‍ ഗ്രാമ-
ഭൂതകാലം ഓര്‍ത്തു കണ്‍ നിറയോര്‍
മുന്നിലെ കാഴ്ചകള്‍, പിന്നിലെയോര്‍മ്മകള്‍
ചിന്നിയ ചിരിയാല്‍ വെറുപ്പോര്‍
ഒരു മാത്ര പരമാണു വിണ്ടഗ്നിനാളമായ്
എരിയുന്നു നിര്‍ഭാഗ്യ ജനശാലകള്‍
കരിയുന്നു മാനവര്‍പച്ചയായ്
വാര്‍ത്തകള്‍ പൊരിയുന്നു,
അറിയാതൊടുങ്ങുമൊക്കെ

ചിന്നിത്തെറിച്ചതാം ദേഹമേറെ,ക്കുറ്റ-
മൊന്നുമെഴാ പിഞ്ചു നേത്രം
പൊട്ടിത്തെറിച്ചതാം ശകടാന്തരെ
പൊട്ടാതെ നീലിച്ച പാദമൊന്ന്
ഇറുകെപ്പിടിച്ചാകരത്തിലായ് പാഴന്ന
മെപ്പൊഴോ പ്രാണന്‍ വെടിഞ്ഞ മാറില്‍
തേങ്ങുന്നൊരീറക്കുഴല്‍,പൈതലാണു-
തന്നമിഞ്ഞയെങ്ങെന്നു തേടിടുന്നു

അഭയാര്‍ത്ഥികള്‍ ഞങ്ങളലയുന്നതാ
രുമിന്നറിയാതെ ദു:ഖങ്ങള്‍ പേറിടുന്നോ
കരയുന്നു, സ്വപ്നവുമുപേക്ഷിച്ചു ജീവിതം
പറവിതെങ്ങറിയാത്ത തെരുവിരുളിലായ്.
ഞങ്ങളഭയാര്‍ത്ഥികള്‍ ദൈന്യം പെരുമ്പോഴും
സ്വപ്‌നം നിറച്ചുണ്ടുറങ്ങിടുന്നോര്‍
ശിഥിലമാം വീഥികള്‍ ചിത തീര്‍ത്ത പുകയേറ്റ്
സൂര്യന്‍ കരിഞ്ഞു പോയ്, ദൈവങ്ങളും
അവസാനമില്ലാത്തവരി ചേര്‍ന്നു നില്‌പവര്‍
അഭയാര്‍ത്ഥികള്‍ വെറും ബലി മൃഗങ്ങള്‍

ആകാശമെങ്ങുമിരമ്പി വിമാനങ്ങ
ളറിയുന്നു മരണപ്പടക്കങ്ങള്‍ ചുറ്റിലും
അതിലൊന്ന് വീണൊരാപാഠശാലയ്ക്കകം
പനിനീര്‍മുഖങ്ങള്‍ കെടുന്നു ക്ഷണത്തിലായ്
കാണാതെ പായുന്നു കാറ്റുപോലും ജഡം
കാണെ മുഖം ചോന്നു പകലോന്മറകായ്.

ഞങ്ങളഭയാര്‍ത്ഥികള്‍ മൃത്യുവിന്‍ ദ്വീപിലെ
ശില്‍പ്പ ഭംഗം വന്ന പാഴ്‌ശിലകള്‍
കൈവിട്ടു പോയവതേടിയല്ലീ കൈ
കളുയരുന്നതൊരു വറ്റ് ഭിക്ഷ തേടി
ഞങ്ങളന്നാര്‍ത്ഥികള്‍ ദുരമൂത്തനായകര്‍
ചെയ്‌വതിന്‍ ശിക്ഷ കൈയ്യേറ്റിടുന്നോര്‍
അഭയാര്‍ത്ഥീകള്‍ ഞങ്ങളറിയാത്ത
കുറ്റത്തിനിരയായ പ്രാവിന്‍റെ സങ്കടം‌പോല്‍
രക്ഷിപ്പതാരെന്നറിയാത്ത പായവര്‍
തക്ഷകഗേഹങ്ങളാണളാണങ്ങു ചുറ്റിലും
ഭക്ഷണമെന്നു നിനച്ച് പരുന്തു, മേ
ലീക്ഷിപ്പ,തഭയ മെങ്ങന്‍ പെന്നു കേഴവര്‍

നൂറു നൂറ്റാണ്ടിന്‍റെ നിശ്വാസഗന്ധവും
ആയിരത്താണ്ടിന്‍റെ യാത്മവിശ്വാസവും
ഒറ്റയടിക്കങ്ങു കെട്ടു പോയ്,ദുഷ്‌ടത
കല്ലുംവെറുത്തുപോം കഠിനഹൃദയപ്പക.
ഇല്ലാത്തൊരുണുവായുധത്തിന്‍റെ മുന കണ്ട്
കൊല്ലുന്നു, മണലൊത്തുചിതറുന്നു മാലഹ
എണ്ണുന്നിരുപുറവുമൊപ്പമായ് സംഖ്യകള്‍
നിന്നവര്‍ക്കറിയാതെ വന്നവര്‍ ശത്രുവായ്

സുഹൃത്തിനോട്

Mon, 06 Aug 2007 16:24:20 +0530

നോട്ടക്കുറവിനാല്‍ മുക്കായി മാറും
തനിത്തങ്കപ്പതക്കം നീ
ഉണ്മക്കുവേണ്ടിയുണ്മയെത്തേടാം
തേടരുതൊന്നും നമുക്കായ്

അര്‍ത്ഥപൂര്‍ത്തിക്കായ് ക്ഷണത്തി
ലകറ്റണൊ സ്നേഹത്തെ
പൂര്‍ത്തിയാകാത്തൊരു
ചിത്രമാകട്ടെ ജീവിതം

യവ്വനയുക്തരാം മക്കളെ
ഹോമിച്ചൊരു യയാതിയെപ്പോല്‍
നീ നീട്ടിവെക്കുന്നതു
മരണമൊ ജീവിതമൊ

സുഹൃത്തെ, ശ്രവിക്കാമൊരു
പനിനീര്‍പ്പൂവിതള്‍സുവിശേഷം
ഒഴുകിപ്പരക്കും നിശ്ശബ്ദത
തന്‍ ലയപരിമളം
മുള്ളുകള്‍ക്കിടയിലും പുഞ്ചിരി
തൂകുമാസൌഹൃദം
മൃതിയിലും മണം മണ്ണിനു
കൈമാറുമൌദാര്യം

പാന്ഥര്‍ കാര്‍ക്കിച്ചുതുപ്പും
കഫത്തുണ്ടുകളേറ്റുവാങ്ങും
പാതയോരത്തെ ചളിക്കുളം നീ
അന്ധമായ് സ്നേഹിപ്പവര്‍ക്കു
കാട്ടിക്കൊടുക്ക നീ രഹസ്യമായ്
നീലവാനിന്‍ൈെ ശാലീനത

പാടാവതല്ല സത്യ,മതിനാല്‍,
സ്നേഹിതാ, പാടുകയാണ,തിലേക്കു
നയിച്ചിടും നുണകള്‍
ശീര്‍ഷാസനക്കനവുകള്‍.

കളിക്കൂട്ടുകാരന്...

Mon, 06 Aug 2007 15:38:00 +0530

വിഷു എനിക്ക്
വന്നെത്താനുള്ള ഒരു നോവാണ്
വേദനകളുടെ സംക്രാന്തി
വിഷു എനിക്ക് കൈമോശം വന്ന കളിപ്പാട്ടം

പാതിയില്‍ കറക്കം നിര്‍ത്തിയ പമ്പരം
കിട്ടാതെപോയ കൈനീട്ടവും
കരിഞ്ഞുപോയ കണിക്കൊന്നയും

വിഷു എനിക്ക് വേദനയാണ്
ഒരു വിഷുദിനത്തിലാണ്
ശൈശവത്തിന്‍റെ കളിച്ചെപ്പടച്ചുവച്ച്
നീ മൃതിയുടെ ചെളിക്കുണ്ടിലേക്കിറങ്ങിപ്പോയത്

നിന്നെത്തിരഞ്ഞ എനിക്ക്
നിന്‍റെ കാറ്റാടി കളഞ്ഞുകിട്ടി
പാതികറങ്ങിയ പമ്പരം കിട്ടി
ഞാനറിഞ്ഞില്ല...
നീ..കയങ്ങളില്‍ ഇരുള്‍മാളങ്ങളിലൂടെ

ഊര്‍ന്നുപോകുന്നതും ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതും...
അമ്മയ്ക്ക് വിഷു നഷ്ടങ്ങളാണ്
ജീവിതത്തിന്‍റെ കൈനീട്ടം
കളഞ്ഞുപോയ നിമിഷം

വിഷു വിലാപങ്ങളുടേതാണ്
ഒരു വിലാപ മാത്രം ബാക്കി നിര്‍ത്തി
എന്‍റെ വിഷുക്കണി കറുത്തുപോയി..
ഓര്‍മ്മയുടെ ചില്ലുജാലകത്തിനിപ്പുറം നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
വിഷു എനിക്ക് ഭയപ്പാടാണ്...

വീണ്ടും വിഷു വരുന്നു
ജനുവരിയുടെ കുടക്കീഴില്‍ ഒളിച്ചിരുപ്പാണ് ഞാന്‍
ഇപ്പോള്‍ എനിക്കു നിന്നെ കാണാം
നിന്‍റെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ കുപ്പായം
വിളര്‍ത്ത മന്ദഹാസം അലിഞ്ഞുപോയ കവിള്‍ത്തടങ്ങള്‍

ശൈത്യത്തിലുറഞ്ഞ പിഞ്ചുകാലുകള്‍
നീ ഉറക്കത്തിലാണ്
അമ്മ ഉണര്‍ത്തി കണികാണിച്ച്
കൈനീട്ടം നല്‍കി ഓമനിച്ചതിപ്പോള്‍
ഇത്രവേഗം നീ ഏതുവാതിലില്‍ കൂടിയാണ്
ഒളിച്ചുകളിക്കാനിറങ്ങിയത്...

കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞു..
ഞാന്‍ മറന്നിട്ടില്ല..
പഴയ മാഞ്ചുവടും പുഴയോരവും
നിന്നെത്തിരക്കുന്നു
കാത്തിരിപ്പാണ് ഞാന്‍

ഒരു വിഷുദിനത്തില്‍ എന്താണ്..
സംഭവിക്കരുതാത്തത്..
ഇരുള്‍മാളങ്ങളില്‍ നിന്ന്
കൈനീട്ടം വാങ്ങാന്‍
നീ വീണ്ടും വന്നെങ്കിലോ...

ഇടിത്തീ

Sat, 28 Jul 2007 12:58:49 +0530

FILE

മനസ്സുള്ളപ്പോള്‍ സമയമില്ല

സമയമുള്ളപ്പോള്‍ മനസ്സില്ല

മനസ്സും സമയവുമുള്ളപ്പോള്‍

സന്മനസ്സുണ്ട് കുറുക്കിയും

നീട്ടിയും കാണുവന്‍

പുലിയെ നഖമായി

നായവാലെ കുടയായി

പുല്‍ച്ചാടിയെ തൂണായി

നാവിനെ കിരീടമായി.

ആള് പൂജ്യമാണെങ്കില്‍

പൂജ്യം അനന്തതയാണെങ്കില്‍

ആള് അനന്തശായിയല്ലേ

കിരീടം കിട്ടിയാല്‍പ്പിന്നെ

ആള്‍ ആള്‍ദൈവമാവില്ലേ

പാന്പ് മെത്തയാവില്ലേ.

നിഗൂഢതയില്‍

നാക്കിനു പൂട്ടിട്ട്

നിശ്ശബ്ദമിരിക്കാം.

നിഷ്കളങ്കത്ധടെ

തൊടിയൊഴിച്ചെല്ലായിടത്തും

വീഴട്ടെ ഇടിത്തീ

അമ്മയും മഴയും

Tue, 24 Jul 2007 16:29:50 +0530

FILE

മഴയൊന്നു തോരട്ടെ, കളിയിനി മതിയാക്കൂ
പനിപിടിച്ചീടുമീ മഴയില്‍ക്കളിച്ചാല്‍
കുസൃതികള്‍ തെല്ലു കുറയ്ക്കെന്‍റെ ഉണ്ണീ
അമ്മയെ ഇനിമേലനുസരിച്ചീടുക

കൊഴിയുന്ന മാമ്പഴം നാളെപ്പെറുക്കാം
അയലത്തെ പറ്റങ്ങള്‍ കട്ടിടും മുമ്പീ-
യമ്മയതൊക്കെ പെറുക്കി സൂക്ഷിക്കാം
ഉണ്ണീ കരേറുക, ഇടിമിന്നല്‍ വരുന്നു

ഇഴജന്തുക്കളിഴയുന്ന മുറ്റത്തു തെന്നി-
വീണുകരയാതെ അമ്മതന്‍ ചാരെ-
യെത്തിയെന്‍ മടിയില്‍ കിടന്നാല്‍
മുതുമുത്തശ്ശി ചൊല്ലിയ കഥകള്‍ പറയാം

കിണറ്റിന്‍ കരയിലേയ്ക്കോടരുതേ ഇനി
ഓട്ടുതറയൊട്ടു പായല്‍പ്പടലങ്ങള്‍
വഴുതി വീണാല്‍ ഈ അമ്മയ്ക്കാവുമോ!
കളിയിതുമതി, നേരമേറെയായി

അച്ഛന്‍ വരുംവഴി കയറിനില്‍ക്കയാവും
നീ കാത്തിരിക്കുന്ന മധുരപലഹാരങ്ങളുമായ്
അച്ഛനെത്തും മുമ്പ് കരയില്‍ കയറുക
തലതോര്‍ത്തി ഈ നാമം ജപിക്കുക

മുത്തശ്ശിയുറങ്ങുന്ന തുളസിത്തറയില്‍
വിളക്കുമണഞ്ഞു, സന്ധ്യകഴിഞ്ഞു
പെരുമഴയത്തിങ്ങനെ കളിക്കരുതുണ്ണീ
അച്ഛന്‍ കണ്ടുവന്നാല്‍ ചുട്ട തല്ലിന് യോഗം

പാഠങ്ങള്‍ ഇനിയും ചൊല്ലിപ്പഠിക്കണം
അക്ഷരങ്ങള്‍ കൂട്ടിയെഴുതിപ്പഠിക്കണം
ചെളിതെറ്റിച്ചിങ്ങനെ കളിച്ചുനടന്നാല്‍
അച്ഛനീയമ്മയെ കുറ്റങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തും

SASI

നിന്‍റെ പ്രായത്തിലെ എത്ര കുട്ടികള്‍
കളിച്ചു നടപ്പുണ്ട്? നീ തന്നെയോര്‍ക്കുക
വെയിലത്തും മഴയത്തും നേരം കളഞ്ഞാല്‍
തിരുമണ്ടനാവും നീ, വീടിനു ദോഷം

അച്ഛനെപ്പോലെ പഠിക്കണം, പിന്നെ
നല്ല ശബളം പറ്റുന്ന ജോലിയുണ്ടാക്കണം
കതകാഞ്ഞടിക്കുന്നു കാറ്റു വീശുന്നു
അപകടമുണ്ണീ വീട്ടില്‍ കയറുക

ഓടാനിനി വയ്യാ, ഉണ്ണീ നില്‍ക്കുക
അമ്മ തളര്‍ന്നു, ഹാ! അച്ഛനെത്തിയല്ലോ!
“അച്ഛാ! ഈയമ്മ വെറുതെ മഴയില്‍ തുരത്തുന്നു,
ഉണ്ണിക്കു വാങ്ങിയ പഴം‌പൊരിയെവിടെ?”

അറിവ്‌

Sat, 21 Jul 2007 15:36:54 +0530

FILE

ഒറ്റയ്ക്കവന്നുലകിലാദ്യന്തസത്ത
തിരയുന്നോരു പാമരനിവന്‍
വന്‍പായവിശ്വപടമെല്ലാം ക്ഷണം
മറയുമാഴിത്തിരയ്ക്കു സമമോ
എങ്ങാണുസത്ത, യതിലെങ്ങാണു സത്യ
മിതിനാരാണു സൃഷ്ടിയുടയോന്‍
തെളിക,യീകൂരിരുളിലറിവാല്‍ കൊളു
ത്തുമൊരു നേരായിരം രവിമയം

അയനം തുടര്‍ന്നുണുവിലാഴിക്കരയ്ക്ക-
ലൊരുകൃമിയായി, ആദിയറിവായ്‌
കരി, വണ്ട്‌,ഹരിണ,ബഹുജാലം മൃഗ
ങ്ങളുടെയിടചേര്‍ന്നു മാനവകുലം
സൃഷ്ടിച്ചു ദൈവ,മതുതെറ്റെ-
ന്നദൈവമതമെങ്ങും വളുര്‍ന്നു സമമായ്‌
ദൃഷ്ടിക്കുതക്ക തെളിവില്ലെങ്കിലും പറ
കിലവശര്‍ക്കു ശക്തി ഭഗവാന്‍

അന്നം വിലയ്ക്ക് നരനെങ്ങും വളര്‍ന്ന ദുര
അന്നാര്‍ത്ഥികള്‍ പെരുകിടെ
ഭരണം പ്രജയ്ക്കു കളി, രാജവുപഴ
മകളില,ലാജ്യങ്ങള്‍ വറ്റിവരളെ
പണ്ടേ പടര്‍ന്നു കളി, തിങ്ങും കൊല
ച്ചതി, യിലെണ്ണം ശവം പകരമായി
എങ്ങും ഭയം പെരുകി, എന്നും ദു-
രന്തകഥയില്ലാതിതെന്തു ഭുവിയില്‍

വലയാതെ നിമിഷസുഖരതിതീര്‍ത്ത
വലയിലൊരുതിരയായ്‌ ത്യജിച്ചുസകലം
വലുതാല്ലഭോഗ,മദ,ധന,കീര്‍ത്തി
വലയമൊരുതിരപോലെ പിന്‍വലിവവര്‍
നിറമായി നന്‍മയതു പകരേണമിര
പകലിലലിവായുണ്‍മ വരുവാന്‍
മനമോര്‍ക്ക, ജീവനൊരുക്ഷണമാലെ
മറയുമൊരു വിലയറ്റശ്വസകണിക.

ഹൃദയമുള്ളവര്‍ക്കായ് ഒരു നിവേദനം

Fri, 20 Jul 2007 11:10:26 +0530

FILE

ഒരു നിലാ വര്‍ഷമായ്
പൊലിഞ്ഞൊരെന്‍ കനവുകള്‍
കനവുകല്‍, തീ നാമ്പുകള്‍
മൂര്‍ത്ത കുന്തമുനകള്‍
ആഴ്ന്നിറങ്ങി എന്‍
ജീവരക്തം കുടിക്കുന്നു
പൊലിഞ്ഞുപോയ് ഒരു
മാത്ര ഓര്‍മ്മകള്‍
ഇനി നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളെന്‍
ചില്ലുവാതിലില്‍ മുട്ടിവിളിക്കുമോ?
ഒരു നേര്‍ത്ത തൂവലായ്
കാറ്റിന്‍ സഖിയായ് ആരും
പറക്കുമോ ?
അറിയുകയില്ല ഞാന്‍
ഭൂവിലേക്കെങ്ങുമോ
ഒടുവിലീ കാറ്റിനും വേണ്ടാതെയാകുമോ ?

നാഴികമണി

Mon, 16 Jul 2007 18:50:07 +0530

FILE

നിലാവിന്‍റെ അനന്തതയിലേക്കലിഞ്ഞു ചേരുവാന്‍
എനിക്കൊരു സ്വപ്നമുണ്ട്
അതിനെനിക്കൊരു ഗാനമുണ്ട്
കിനാവിന്‍റെ അപാരതയിലേക്കെത്തി നോക്കുവാന്‍
എനിക്കൊരു കഥയുടെ ചിറകുണ്ട്
കറുത്തപാതയില്‍ വെളിച്ചമായി പൊലിയുവാന്‍
കൊഴിഞ്ഞു വീഴുമൊരു തൂവലുണ്ട്

കാരമുള്ള് തറഞ്ഞ് തറഞ്ഞ് കയറുമീ ഹൃദയത്തില്‍
മൃദുപാ‍ദമുയര്‍ത്തി നീയമര്‍ത്തി ചവിട്ടവേ
ഓര്‍ക്കുമാറുണ്ടാ ഗാനവും കഥയും ഞാന്‍
നിലാവിന്‍റെ അനന്തതയിലേക്കലിഞ്ഞു ചേരുവാന്‍
എനിക്കൊരു പുഴ കടക്കണം,
നാഴിക മണി മുഴക്കണം,
സ്വര്‍ഗ ദൂതനില്‍ വിശ്വസിക്കണം.

കളിത്തോഴന്‍

Thu, 14 Jun 2007 16:57:16 +0530

file

കാണാദൂരത്തെങ്ങോ
കളിത്തോഴനെപ്പോലൊരുവന്‍
കാണാനാശിച്ചാലുമാ
കടവിലെത്തിക്കാണാനാവില്ലെന്‍ സുഹൃത്തിനെ
കഷ്ടമെന്‍ കനവേ
കരളാമവനെ കാണാനാകാത്തത്

ബിനു എഴുതുകയാണ്

ഞാനാകുക

Thu, 14 Jun 2007 16:47:23 +0530

File

ഇവിടിത്തിരി നേരമിരിക്കാം
ഇനിയൊത്തിരി കാര്യം പറയാം
ഇളംകാറ്റില്‍ സുഖം നുകരാം
ഉയരാം വാനില്‍ ഇണക്കിളികളാകാം
ഇമവെട്ടും നിന്‍‌മിഴികള്‍ തന്‍
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഞാനെടുക്കാം........
ഈറന്‍ നിന്‍ കൂന്തലില്‍
കുടമുല്ല പൂക്കള്‍ തൂകാം...
ഇനിയെനിക്കേകണം ഹൃദയം,
നീ, ഞാനായിടേണം.......
ബിനു എഴുതുകയാണ്

കണ്ണ്

Thu, 14 Jun 2007 13:32:53 +0530

t Sasi Mohan

ഏതാണ്ട്‌ ഇത്‌ പോലൊരു
ദിവസമായിരുന്നു
രാമചന്ദ്രനെയും ശിവനേയും
പൊട്ടിമേരിയേയും ഒറ്റയ്ക്കാക്കി
ആറാം ക്ലാസ്സില്‍ പിന്നെയുമിരുത്തി
അവര്‍ 43 പേര്‍
7-A യിലേക്ക്‌ വരിവരിയായിപ്പോയത്‌

അന്ന് വരാതിരുന്ന ആ കരച്ചില്‍
‍ഇപ്പോള്‍ എവിടെ നിന്ന് വരുന്നു

രാമചന്ദ്രന്‍ അന്നു പണിക്കു പോയിരുന്നു
ശിവന്റെയമ്മ പിച്ചക്കാരിയായിരുന്നു
പൊട്ടിമേരിക്ക്‌ പേരില്‍ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു

എനിക്കെന്തിന്റെയായിരുന്നു കുറവ്‌

മീനാക്ഷി ടീച്ചര്‍ ‍അന്ന് ചോദിച്ചതുമിതാണു
അമ്മയായിരുന്നുവെങ്കില്‍
ഒന്നു പോ,യെന്നെങ്കിലും
ഉത്തരം നല്‍കാമായിരുന്നു

മീനാക്ഷിടീച്ചറുടെ വലതു മുല
ക്യാന്‍സര്‍ വന്ന്
മുറിച്ചുകളഞ്ഞത്‌ പിന്നീടാണു

കണ്ണ് പറ്റിയതാണു ടീച്ചറേ

ഉത്തരം ശരിയായെങ്കില്‍
‍മാര്‍ക്ക്‌ തന്നെന്നെ ഏഴിലേക്ക്‌ പറഞ്ഞുവിട്‌

ദൈവം പറഞ്ഞു : തിന്നരുത്

Tue, 12 Jun 2007 12:47:34 +0530

വിഷം തീണ്ടി
അര്‍ദ്ധബോധത്തില്‍ കന്യക മാതിരി
നീലിച്ച ആകാശവും
വിടനെപ്പോല്‍
ചുവന്ന ഭൂമിയും ചുംബിക്കുന്ന
ഏകാന്തതയില്‍ നിന്ന്
ആരെ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍
പടക്കച്ച കെട്ടിയിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു ഞാന്‍

ആയിരം ആരവാരത്തിനിടയിലെ മൗനം
ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായി തിരഞ്ഞ്‌
ഉടല്‍ വിയര്‍ക്കുന്നതെന്തിനു?

ഏതോ ഒരുവളുടെ പേരുകൊത്തിയ
മോതിര വിരലിനോട്‌ കാമം.

ശരീരം തിരസ്ക്കരിച്ച്‌, പടിയിറക്കിയ
ഹൃദയത്തെ കൈയില്‍ തൂക്കി
കമ്പോളത്തില്‍ വില പേശുന്നു
ആര്‍ക്കു വേണം

രക്ഷാപ്രവര്‍ത്തനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ട
കുഴല്‍കിണറില്‍ കുടുങ്ങിയ കുട്ടി
അങ്ങോട്ടൊ ഇങ്ങോട്ടൊ

തൈരുകടഞ്ഞാല്‍ മോരു, പിന്നെ വെണ്ണ
പ്രണയം കടഞ്ഞാല്‍ മുറിവ്‌, പിന്നെ രക്തം
നൂറു മുറിവിലേക്കൊരു ചുംബനമെന്ന അനുപാതം
കൃത്യമായി യോജിക്കുന്നത്‌ മറ്റെവിടെയാണു

ഏദനില്‍,
ഭംഗി കൂടിയ ജീവ ഫലം ചൂണ്ടി
ദൈവം മനുഷ്യനോടു പറഞ്ഞു
കണ്ടോളു തിന്നരുത്‌
ഏതു നൈരാശ്യമാണതു പറയിച്ചത്‌.

ട്രാഷ്‌ ക്യാന്‍ വരെ പരസ്പരം പരിശോധിച്ച്‌
അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കേണ്ടി വരുന്ന വിശ്വാസ്യതക്ക്‌
പ്രണയമെന്നു പേരിട്ടതാരാണു

ആ പദത്തെ വാക്യത്തില്‍ പ്രയോഗിച്ചും
പര്യായമെഴുതിയും കിതക്കുന്നു എനിക്ക്‌.

കിളിയോട് -കവിത

Thu, 31 May 2007 10:10:38 +0530

ഈയിറയത്തുവന്നെത്തിനോക്കിപ്പോകും
നീയേതു പൈങ്കിളി താമരപ്പൂങ്കിളി
നാടേത് കാടേത് മേടേത് ചൊല്ലു നീ
കൂടായതേതൊരു ചില്ലയെന്നുള്ളതും

കൂട്ടിലിണക്കിളി കൂടെയുണ്ടോ നിന-
ക്കോടികളിക്കുവാന്‍ പാടങ്ങളുണ്ടോ?
നീ പാടുമേതേതു രാഗമിന്നോമലെ
നീ തേടുമേതേതു പാതയാണെന്നതും

ഇത്തിരി നേരമരികത്തിരിക്കു നീ
ഒത്തിരി കാരിയം ചോദിച്ചിടട്ടെ ഞാന്‍
ഇത്ര തിടുക്കത്തിലെങ്ങോട്ടു പോണു നീ
എത്ര വഴിയുണ്ട് നിന്നിടമെത്തുവാന്‍?

എല്ലാരുമോടിക്കിതക്കുന്നതും നാലു-
ദിക്കും പരതിപ്പരതിയിരുപ്പതും
എത്തിപ്പിടിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതെന്തൈന്നൊ
എത്താക്കിനാവിന്‍െറ കൊമ്പിലെ പൂക്കുട

നീയുമതുപോലെ പായല്ലെ പൈങ്കിളി
നീയുമതുപോലെയാകല്ലെ തേനൊലീ
പുത്തനുഷസ്സും പുലര്‍ക്കാലവേളയും
പത്തരമാറ്റുള്ള പൊന്‍വെയില്‍ നാളവും

നേര്‍ത്ത മഞ്ഞില്‍ പൊതിഞ്ഞുള്ളൊരു സന്ധ്യയും
പേര്‍ത്തും പൊഴിയും നിലാവിന്നലകളും
തീര്‍ത്തുമിന്നന്യമാണോമലെയിന്നിന്‍െറ
വീര്‍ത്തമുഖം പാര്‍ത്തുപാര്‍ത്തിരിക്കുന്നിവര്‍

സ്നേഹമതും മിഥ്യാമോഹമതും പഥ്യ
ഗേഹമോ യാന്ത്രിക തന്ത്രികള്‍ മീട്ടലായ്
വന്നിവിടത്തിലിരിക്ക നീ; നിന്നെയും
കൊണ്ടു പാം ഞാനൊരു ഹേമന്തവാടിയില്‍

സ്വസ്ഥമായ് ശാന്തമായ് സൗമ്യരാഗങ്ങളാല്‍
കോര്‍ത്തൊരു പൂമാല ഞാന്‍ നിനക്കേകിടാം
സാഫല്യമാക്കാം നമുക്കീയിടവേള
സായൂജ്യമാക്കിടാം സായന്തനങ്ങളെ

സ്വാന്തനം

Thu, 31 May 2007 09:54:17 +0530

കുഞ്ഞേ നിന്‍ ബാല്യത്തിന്‍ നഷ്ടസൗഭാഗ്യത്തിന്‍
ഭാണ്ഡത്തിലിനിയും മറഞ്ഞുപോകാത്തോ-
രപൂര്‍വ്വപൂപ്പാലിക പോലെത്ര തനിമകള്‍!

ഇതു മഹാനഗരം,
നിന്‍ മാതൃദേശം, ഭാഷ,
ഒക്കെയും വിട്ടകന്നിവിടെ വേരൂന്നവെ,
ആശങ്കയാണെനിക്കൈന്തൊക്കെയാവാം നീ
കാണുന്ന സ്വപങ്ങള്‍, ചിന്തകള്‍, കാഴ്ചകള്‍ ,
നഗര മാലിന്യങ്ങള്‍, മത്സരച്ചന്തകള്‍,
കാറ്റുപോലും വിഷക്കാറ്റായി, വൈചിത്യ്ര-
ഭ്രമതാണ്ഡവം നിന്‍െറ ചുറ്റിലും തിന്മകള്‍.

കണ്ടില്ല നീ വയല്‍പ്പൂവുകള്‍, മുക്കുറ്റി
ഓലവാലന്‍ കിളി, മുങ്ങാംകൂളിയി-
ട്ടൊന്നു പൊന്തും നേരമുണ്ടാവുമാറ്റിലെ
ആനന്ദവേളകള്‍, വെള്ളിലപ്പൂവുകള്‍
കണ്ടില്ല കൈകൂപ്പിചാഞ്ഞുകിടക്കുന്ന
ആലിപ്പഴത്തിന്‍ പ്രഭാതങ്ങള്‍, മന്ദ്രമാം
ശംഖനാദത്തോടെയെത്തുന്ന സിന്ദൂര
സന്ധ്യാ മനോജ്ഞങ്ങള്‍, അറിയില്ല പച്ചയായ്-
പഴമായിട്ടാടിത്തിമര്‍ക്കുന്ന ചാടി-
ക്കളിമ്പത്തിന്‍ ഹര്‍ഷങ്ങള്‍, നാടന്‍ വിശുദ്ധികള്‍,
മുത്തശ്ശിതന്‍ കരം താളം പിടിക്കുന്നൊ-
രത്താഴരാവുകള്‍, നല്‍പുണ്യനാളുകള്‍,
കണ്ടില്ല കുഞ്ഞേ നീ, കണ്ടില്ലിതൊന്നുമേ.

നഗരത്തിലീ,മഹാ മത്സരപ്പന്തിയില്‍
ഒപ്പമെങ്ങോയെത്താനോടുന്ന നീയിന്നു
കാണ്മതും കേള്‍പ്പതും അട്ടഹാസാജ്ഞകള്‍!

വിലാപം

Thu, 31 May 2007 09:54:07 +0530

മന്ദസ്മിതം തൂകുമഞ്ചിത സൂനങ്ങ-
ളില്ലാത്തൊരാരാമ നൊമ്പരം പോല്‍

പൊട്ടിച്ചിരിയുമായൊഴുകുന്ന നിര്‍ഝരി
വറ്റി വരണ്ടൊരു കാനനം പോല്‍

ചന്തമില്ലാത്തൊരു നൃത്തച്ചുവടുപോ
ലിമ്പമുണര്‍ത്താത്താലാപനം പോല്‍

ചന്ദനത്തില്‍ നറുഗന്ധം കുറഞ്ഞപോല്‍
ചെന്താമരപ്പൂ വിളറിയ പോല്‍

ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രജാലവും കണ്‍തുറ-
ക്കാത്ത നിശതന്‍ നെടുവീര്‍പ്പുപോല്‍

പാരില്‍ നടമാടുമാസുര കേളികള്‍
കണ്ടും ശ്രവിച്ചമെന്‍ ചിത്തത്തിലെ

സങ്കല്‍പ്പ ഗോപുമെല്ലാമുതിര്‍ന്നുപോ-
യിന്നെന്‍ ശരീരം ശിലയ്ക്കു തുല്യം.

നാടകാന്തം

Thu, 31 May 2007 09:53:52 +0530

ഒന്ന്

പീഠം കിട്ടാത്തവന്‍ മരം മുറിഞ്ഞേ നിന്നു,
ബസ്സില്‍ കല്യാണപ്പന്തലില്‍,
സംഘത്തില്‍, ശരണത്തില്‍.

കിട്ടിയവര്‍ അവനോട് പറഞ്ഞീലാ :
പോരാ നിശ്ഛയം തനിക്കെടോ.

പറഞ്ഞാല്‍ കുറയുമന്തരം ചിലപ്പോള്‍
നില്‍പ്പതു, മിരിപ്പതും തമ്മിലെന്നാശങ്കയാം:

നാളെ പുലരുവതിവ-
നിരിപ്പായിട്ടെങ്കില്‍
കുറയും ഗുണം, ചേര്‍ച്ച, യന്തസ്സീ
പീഠത്തില്‍ നിറവിനും നിത്യതയ്ക്കും!

അതിനാലിവന്‍ ചിരം തുടരുക തപം!

നിരാര്‍ത്ഥിക നൈര്‍മല്യമായി-
ട്ടാത്മ രൂപനായി-
ട്ടവന്‍റെ ഒറ്റക്കാലില്‍, ഒറ്റ ഞാണില്‍.

പ്രാണവായുവില്‍ നീറി വലിയുവോളം
കൂര്‍ത്തു മൂര്‍ത്തിവന്‍ തുടരുക തപം!

രണ്ട്

കിട്ടിയവര്‍ അവനെ കണ്ണിനാല്‍
അടച്ചിരുട്ടാക്കി അവന്‍റെ ആള്‍രൂപം!

ഇരുട്ടിന്‍ കനപ്പില്‍ പെട്ടിട്ടതു
കൊഴിഞ്ഞുമായുമ്പോള്‍
സര്‍വരു, മുള്ളില്‍ മനം ചായ്ക്കേ
കിനാക്കണ്ടു;
മിഴിച്ച വാഴ്വിന്‍ മാധുര്യം
തുളുമ്പുന്നു നാത്തുമ്പില്‍

വിട്ടകലാത്ത കമ്പമായ്
കേട്ടു കൊഴിയാത്തൊരിമ്പമായ്
ഹോ, സുഖം, സുഖം!2
(ചാരു ചിത്ര രസവിരസമീ
കേളിയില്‍ ദു:സ്വാദ് പോലും
സുഭോഗ ഭാഗ്യമെന്നേ ചൊല്ലൂ!)

ഇപ്പോള്‍ ഇരുട്ട് മറയില്ല
നരിയോളം രൂപരശ്മികള്‍,
പിന്നൈയെങ്ങിനെയിവന്‍
വഴിമുട്ടി മുന്നില്‍
വിലങ്ങനെ വീണ മരമാകും?

പിന്നൈയെങ്ങിനെ
കൃതാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചിവന്‍
ലളിത ദേഹിയാകും?

വഴികള്‍ തോറുമിവന്‍റെ ശകുനം
കണ്ടുണരാതിരിക്കുവാന്‍
മുടക്കേണമിവന്‍റെ മുന്‍ചോടുകള്‍!
തടുക്കേണവിവന്‍റെ തക്കങ്ങള്‍!

മൂന്ന്

ഇടയ്ക്കെങ്ങാന്‍ മിഴിതുറന്നവന്‍
കണ്ടിരുട്ടത്താരോ പതുങ്ങുന്നു?
ആരിവന്‍?
കൊള്ളിയോ? കുന്തമോ?
കണവനോ? കള്ളനോ?

ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ കുഴഞ്ഞു പോയവര്‍
പാത തെറ്റുന്നു,
പന്തളവും പാതാളവും കടന്നിട്ടും
ഓര്‍മ്മ വറ്റുന്നു.

അപ്പോള്‍
പീഠം കിട്ടാത്തവനിങ്ങനെ ആത്മഗതം :
ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്നേ വാഴ്വ്
തനതുവര്‍ത്തനം
നിങ്ങളോടുള്ള ഭാഷണം.
സക്തിയും സുഷുപ്തിയും
വെളിവും വെള്ളിയുമുദിക്കുമ്പോള്‍
തെളിയുന്നൊരു നേര്:
മുന്‍പേ ഗമിച്ചിടാത്തൊരു കന്ന്
മനിച്ചൊരു സ്വാദറിയുന്നു.
ഇത്രയാസന്ന ദുരിതമൊരധികപറ്റ്!
പൊഴിച്ചുകളയാം
പാമ്പുറ പോലെ പുറം തൊലി!

മടക്കയാത്രകള്‍

Thu, 31 May 2007 09:53:40 +0530

എത്ര വര്‍ഷാന്ത്യങ്ങള്‍ വന്നുപോയ്...- ഒക്കെയും
വീണ്ടും വിടര്‍ത്തുന്നു കണ്ണുനീര്‍പ്പൂവുകള്‍.
''പാന്ഥര്‍ പെരുവഴിയമ്പലം തന്നിലേ
താന്തരായ്ക്കൂടി വിയോഗം വരും പോലെ""
പിരിയുവാന്‍ മാത്രമായ്ച്ചേര്‍ന്നിട്ടു ഞാനെന്‍റെ
ജന്മഗേഹം വിട്ടു വീണ്ടും മടങ്ങുന്നു....

അമ്മ ചോദിക്കുന്നു,മക്കളേ എന്നിനി...?
അന്നു ഞാനുണ്ടാകുമോ...?ആര്‍ക്കറിഞ്ഞിടാം...?
അച്ഛന്‍ പറയാത്ത വാക്കുകള്‍ക്കുള്ളിലോ
സാഗരമായിരമാര്‍ത്തിരമ്പീടുന്നു.

പ്രേയസി തന്നുടെ മിഴികളിലെഴുതിയ
കരിമഷിനീളെപ്പടര്‍ന്നിറങ്ങീടവേ
കുഞ്ഞനുജത്തിക്കു തീര്‍ക്കുവാനുള്ള സ്വയം-
വരപ്പന്തലിന്‍ ചിത്രം വരച്ചു ഞാന്‍.

പല്ലു കിളിര്‍ക്കാത്ത മോണകാട്ടിക്കൊണ്ടു
എന്‍ മകളെന്നെനോക്കിച്ചിരിച്ചീടവേ...
കൊണ്ടുപോകട്ടെ ഞാനീച്ചിരി... ഓമലേ
ഓണമെനിക്കിതു നല്‍കിടും ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍.
രാമായണത്തിലെ ശീല്‍ വീണ്ടുമോര്‍ക്കുന്നു..
''എത്രയും ചഞ്ചലമാലയസംഗമം""

പോയ്വരാം .... വാക്കുകള്‍ വീണ്ടും മുറിയുന്നു, കര്‍മ്മങ്ങ-
ളേറെയാണൊക്കൈയൊടുങ്ങും വരെ പിരിഞ്ഞീടണം.

ഇത്തിരി മണ്ണു നമുക്കായി വാങ്ങണം
കൊച്ചുവീടൊന്നതില്‍ തീര്‍ത്തുവെയ്ക്കണം
ആദ്യമായമ്മ ദീപം തെളിക്കണം
അച്ഛനേകണം വിശ്രമജീവിതം.

പിന്നെയും മോഹമൊരായിരം വിണ്ണിലായ്....
മണ്ണിലോ? ജീവിതയാഥാര്‍ഥ്യമുള്ളുകള്‍.

വെണ്‍ മേഘപാളികള്‍ തീര്‍ക്കുന്ന മാളിക
പോലവേയെന്‍ മനം തീര്‍ക്കുന്ന സ്വപ്നങ്ങള്‍
എന്നറിയുമ്പൊഴും വീണ്ടും വരുന്നു ഞാന്‍
നാട്ടിലെന്നോ ഇറ്റ് പച്ചപ്പ് മൊട്ടിടാന്‍...!

നിശാഗന്ധി

Thu, 31 May 2007 09:53:28 +0530

നിശീഥിനിയില്‍, ഈ നിലാവില്‍
ചിരി തൂകുന്ന വയലേലകളിലെ
ഉഴുതുമറിച്ചിട്ട മണ്‍കട്ടകള്‍ക്ക്
നെടുവീര്‍പ്പുകളുടെ ദിനങ്ങളായിരുന്നു.

അങ്ങുകിഴക്ക് തെങ്ങോലത്തുമ്പിന്‍ മറവില്‍,
നിന്‍റെ സ്പര്‍ശ്ശമേറ്റ് അവയും തിളങ്ങിയോ?

മറ്റൊരു പൂര്‍ണ്ണേന്ദുവെപ്പോലെ.
ഈമലകളും പുഴകളും കടന്ന് വന്നെത്തിയ
ഇളംകാറ്റിന്‍റെ തണുത്തുറഞ്ഞ കൈകളിലെ
പാലയും ഇലഞ്ഞിയും പൊഴിഞ്ഞപ്പോള്‍,
ഒഴുകിയെത്തിയതാണോ ഈ സുഗന്ധം?

രാത്രിയുടെ യാമങ്ങളില്‍നിന്നെകാത്തിരുന്ന-
നിശാഗന്ധിക്കെന്തേ വിരഹം?
ഒരു നിശാശലഭമെങ്കിലും വന്നിരുന്നെങ്കില്‍,
ഞാന്‍ കാത്തുവച്ച മധുനുകരാന്‍

നീ വരുമെന്നെന്‍ മനം തുടിച്ചുവോ?
നിലാവില്‍ കുളിച്ച മലരുകള്‍
ഈ ഇരുണ്ട രാത്രികളില്‍ എന്നും ശുഭ്രമായിരിന്നു.
അതു നിന്‍റെ കറയറ്റ മനമോ?
അകതാരിലെരിയുന്ന കനവിന്‍റെ നിറമോ?

പകലൊരുക്കിയ മഴവില്ലിനേഴുവര്‍ണ്ണം!
ഋതുവൊരുക്കിയ വസന്തങ്ങള്‍ക്കും ഏഴുവര്‍ണ്ണം!
നിന്‍റെ നിറമെന്തേ ധവളം ശോഭം?
ശ്യാമവര്‍ണ്ണമായ ഗന്ധര്‍വ്വരാത്രിയില്‍
ആയിരം വര്‍ണ്ണങ്ങളലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നതോ?
ആയിരം സ്വപ്നങ്ങളുലര്‍ഞ്ഞുണര്‍ന്നതോ?

എങ്കിലും നിശാന്ധീ നിന്നെയും കാത്തീ ശ്യാമരാത്രിയി-
ലൊഴുകുന്ന പൂനിലാവും ശലഭങ്ങളും തന്നൊരു-
പരാഗരേണുവെ മറക്കാനാകുമോ?
നിനക്കോമനിക്കാന്‍, താരാട്ടുപാടാന്‍

കാഴ്ചത്തിളക്കം

Thu, 24 May 2007 18:12:00 +0530

എന്‍ തട്ടകപ്പുറ വാതില്‍ക്കല്‍ നില്‍ക്കുവോ-
രെന്നെത്തിരിച്ചറിയുന്നീല,കാണുന്നു-
മില്ലവരെന്നെ;യാര്‍ദ്രം ചിരിച്ചു
കടന്നു പോകുന്നു ഞാന്‍ നിത്യം.

എന്നെയേതോ നടപ്പാതയോരങ്ങളില്‍
നിന്നുവിയര്‍ക്കുവോര്‍ കാണുന്നുടനവ -
രെന്നെത്തിരിച്ചറിയുന്നു
മിന്നായമായിടാം-കണ്‍കളിലേതോ
പുരാസൗഹൃദത്തിന്‍ തിളക്കം;
എന്തോപറയുവാന്‍ ചുണ്ടനക്കുംന്നതിന്‍
മുമ്പേനടപ്പതെന്‍ ശീലം.

എന്നെയറിവോരറിയാത്തവരെനി-
ക്കെന്നും പ്രിയം; സ്വയം തേടുവതൊന്നു ഞാന്‍:
എന്നൈയെന്‍ സ്വത്വഭാവത്തെ.
എങ്ങാണതിന്‍റെ പ്രത്യക്ഷമെന്നാണതിന്‍
മിന്നല്‍ തിളക്ക സാരൂപ്യം?

തുന്നല്‍

Thu, 24 May 2007 16:38:06 +0530

അറിയാം,
മജ്ജ തുളയുന്ന
ഈ സൂചിക്കുത്തുകള്‍ക്കൊടുവില്‍
ഈ നൂല് നിന്‍റേതല്ലെന്ന്
നിനക്ക് വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്

അപ്പോഴും
ബാക്കിയാവുന്നുണ്ട്
ചോരയുടെ ഓരോ തുള്ളിയിലും
നീ വരഞ്ഞിട്ട
സ്നേഹത്തിന്‍റെ മൂര്‍ച്ചകള്‍